Op 15/09 lanceerde Voka-Vegho het ‘lumineuze’ plan ‘Met de fiets door het havengebied, enkel voor lefgozers?’.
Een vluchtig oppikken van dit met enig cynisme geschreven persbericht doet de wenkbrauwen fronsen. Een aandachtige lezing leert dat Voka-Vegho blij is met de toename van het aantal fietsers, maar betreurt het toenemend aantal ongevallen met fietsers in de haven. Dit delen we. Meer zelfs, wat we ook niet willen is dat werknemers er niet meer willen werken omwille van te onveilig, tenzij … je met de wagen komt.
Maar, wie het Voka-bericht verder leest en het ‘lefgozerfietsplan’ opent, merkt evenwel niet alleen knelpunten op, maar komt tot een zeer negatieve beeldvorming. Knelpunten moeten kunnen gesignaleerd worden, daar is geen twijfel over, maar deze beeldvorming gaat mijns inziens voorbij aan wat er wél is, en heeft mogelijks een - averechts - ontradend effect.
Dit staat in schril contrast met sterke dynamiek die er de voorbije 10-15 jaar ontstaan is in het havengebied tussen Havenbedrijf, Stad en aanpalende gemeenten, Vlaams Gewest, provincie Oost-Vlaanderen, VLM, daarin ook begeleid door het Projectbureau Gentse Kanaalzone. Sedertdien steeg het aandeel fietsen van een schrale 7% naar ondertussen meer dan 20% fietsende werknemers in de haven. Denk ook maar aan de havenfietskaart, denk aan wat er in de pipeline zit rond fietssnelwegen van de provincie Oost-Vlaanderen in en naar het havengebied, denk maar aan de ombouw R4 met de Werkvennootschap, … . Dit staat ook in schril contract met positieve acties van bv. ‘Onvergetelijke fietsroutes’ voor een specifieke zorgdoelgroep. Deze ‘lefgozer’ kan nog een tijdje doorgaan.
Vragen: