Allerlei digitale platformen worden ontwikkeld om mensen samen te brengen. Soms ten goede, soms met kwalijke gevolgen. Zeker wanneer de dienstverlening tegen betaling aangeboden wordt, moeten we alert zijn. De impact op de lokale economie, loon- en arbeidsvoorwaarden, en het verlies aan inkomen voor de sociale zekerheid bij initiatieven zoals AirBnB of Uber, zijn ons intussen bekend.
Onlangs werd de app Helpper ook in Gent gelanceerd. In een steeds meer digitale wereld, is het verbinden van mensen die hulp willen aanbieden en hulp willen zoeken, zeker toe te juichen. Heel wat mensen hebben dan ook effectief nood aan hulp en menselijke warmte uit te buurt. Echter, de diensten aangeboden door Helpper worden tegen betaling aangeboden, i.c. 9,8 euro per uur, waarvan de 'helpper' bijna 8 bruto euro verdient. Er zijn dan ook vragen te stellen bij dergelijke werkwijze.
Hoe verhoudt deze betaalde werkwijze zich ten opzichte van de vele Gentse vrijwilligers die voor hun engagement geen financiële bijdrage krijgen? Ik denk hierbij in het bijzonder aan de vele vrijwilligers die zich inzetten voor de iets oudere Gentenaars.
In welke mate ondergraaft dit de reguliere (zorg)beroepen in het Gentse zoals in thuishulp, of dienstencheques of sociale tewerkstelling zoals PWA? Rekening houdend met het fiscaal gunst regime van 10%...
Wordt gedacht aan een plan, om de meerwaarde van het echte vrijwilligerswerk, in de kijker te zetten?
Ik heb met mijn collega Resul Tapmaz afgesproken dat ik deze vraag ook voor hem zou beantwoorden.
Het derde deel van de vraag gaat over de toekomstvisie rond vrijwilligerswerk en valt onder zijn bevoegdheid.
Misschien eerst eens uitleggen wat Helpper precies is.
Want ik kan me inbeelden dat het voor nogal wat collega’s de eerste keer is dat ze hiervan horen.
Helpper biedt een platform aan voor wie hulp nodig heeft bij allerlei taken. Het gaat om hulp bij shoppen, koken, klussen, schoonmaken, vervoer, administratie of kinderoppas, … kortom: aanvullende, niet-professionele diensten voor mensen die bijvoorbeeld geen tijd hebben, of niet meer goed te been zijn.
De hulp wordt aangeboden door mensen die daar tijd en goesting voor hebben, en graag iets bijverdienen: werkenden (minstens 4/5), gepensioneerden, zelfstandigen in hoofdberoep.
Ook uitkeringsgerechtigden kunnen (betaalde) hulp aanbieden op Helpper.be, maar hun vergoeding komt in mindering van hun uitkering. Bovendien zal de VDAB hun beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt onderzoeken.
De gebruiker betaalt 9,80 € per uur, waarvan volgens Helpper zelf 7 € naar de hulpverlener gaat.
Het systeem werd wettelijk gefaciliteerd, nadat de federale overheid het mogelijk maakte om aan een fiscaal gunstig regime bij te verdienen: sinds 2016 tot 5.100 € per jaar, aan 10%; vanaf 2018 tot 500 € onbelast per maand!
De stelling dat “vele Gentse vrijwilligers voor hun engagement geen financiële bijdrage krijgen”, moet ook enigszins genuanceerd worden. Veel organisaties werken immers met een vrijwilligersvergoeding en er zijn vele gradaties in het honoreren van vrijwilligerswerk.
Ik denk niet dat deze systemen het vrijwillige engagement zullen ondergraven. Integendeel denk ik dat ze meer en toegankelijker diensten zullen stimuleren, die tussen mensen onderling worden uitgewisseld.
Wel moeten we er inderdaad goed over waken dat wie deze diensten niet kan betalen, toch voldoende toegankelijke hulp kan vinden. Maar je zult altijd wel mensen hebben met een hart, niet alleen met een portemonnee.
Mijn grootste zorg ligt ook niet zozeer in de ‘concurrentie’ met bestaande systemen.
Neen, mijn bezorgdheid ligt in de eerste plaats in het gegeven dat vooral kwetsbare mensen naar deel economische platformen als Helpper gaan worden gedreven, omdat er in het normaal economisch circuit voor hen geen plaats is.
Ook bouw je via die platformen geen sociale rechten op, omdat werken in de deeleconomie nog steeds niet goed is omkaderd, noch vanuit arbeidsrechtelijk, noch vanuit sociaal zekerheidsperspectief.
Vooral dat laatste is zorgwekkend. Want net de kwetsbaren hebben nood aan sociale rechtenopbouw!
Hier ligt volgens mij dus een belangrijke verantwoordelijkheid voor de federale overheid, want systemen als Helpper mogen niet leiden tot sprokkelarbeid of sociale dumping!
Op uw derde deel van de vraag: wordt gedacht aan een plan, om de meerwaarde van het echte vrijwilligerswerk, in de kijker te zetten?
Kan ik het volgende vermelden
(zie achteraan-lijst)
- AVS: bij de opstart
- Stadsmagazine (maart 2017 en december 2017)
- Gent &Co
- De Week (Streekkrant)
- Op 6 locaties in Gent 8m² borden (april 2017)
- Affiches op grote borden op 6 locaties (120 x 160 cm) (augustus 2017)
- VWP als bedrijf aangemaakt op Google
- Verschillende nieuwsbrieven
- Wijkbeurzen
- Cultuurmarkt 2017
- Verwelkoming nieuwe bewoners (stadhuis)
- Seniorenweek
- Week van de Veerkracht
- Student kick off (i.s.m. studentenambtenaar)
In de toekomst worden ook volgende communicatiekanalen aangesproken:
- Online marketing
- OCMW: tijdschrift
- De Lijn (hermelijn-tram)
- Kinepolis
- Radio 2 (december 2017)
wo 15/11/2017 - 13:50