De aanpak van de verkeerssituatie in de zuidelijke stationsbuurt zorgt voor veel onrust in de buurt. De paaltjes verdelen de buurt letterlijk én figuurlijk. Voor- en tegenstanders hebben zich verenigd in buurtcomités, respectievelijk ‘Sint-Pieters-Buiten’ en ‘Knijpen ja, knippen neen’. Die laatste heeft intussen in de ruime buurt zowat negenhonderd handtekeningen verzameld van mensen die tegen de paaltjes gekant zijn. Intussen organiseren de voorstanders “drinks” aan de paaltjes om duidelijk te maken hoe tevreden ze zijn met de nieuwe verkeerssituatie.
Het is moeilijk te beoordelen in hoeverre beide buurtcomités de stem van de buurt vertegenwoordigen. Zoals vaak in dergelijke gevallen zijn het de luidste stemmen die gehoor vinden
Wat wel duidelijk is, is dat de verdeeldheid diep zit. Indien het project louter via de vooropgestelde procedure wordt geëvalueerd en al dan niet wordt bestendigd, dreigt die verdeeldheid in de buurt permanent te worden. Er valt te vrezen dat ook bij de bevraging het vooral de stellige voor- en tegenstanders zijn die de moeite zullen doen om zich uit te spreken.
We moeten absoluut vermijden dat, door een onhandige aanpak van dit dossier, wat begon als een proefproject om verkeersoverlast aan te pakken – al is ook over de omvang van die overlast veel onenigheid – uitgroeit tot een aanhoudende buurttwist.
Het stadsbestuur moet zijn verzoenende rol opnemen, de voor- en tegenstanders bijeenbrengen en waken over de sociale cohesie. Het buurtcomité “Knijpen ja, knippen neen” heeft in een persbericht van 20 mei alvast de hand uitgestoken en voorgesteld om met het stadsbestuur en de werkgroep Sint-Pieters-Buiten in gesprek te gaan.
Bijkomend:
In het vragenuur van 26 mei gaf u op vraag van collega Souguir bijkomende informatie over de geplande bevraging. Een aantal zaken roepen toch vragen op: