Aan de Ferdinand Lousbergskaai, op de hoek met de Ooilamstraat aan de ingang van het Koningin Astridpark, plant Thuispunt Gent de bouw van een woonproject met negen sociale woningen op de site van een voormalige stedelijke opslagplaats.
Dit project stuit op toenemende bezorgdheid in de buurt. Intussen werd een petitie met meer dan 600 handtekeningen verzameld onder het motto “liever bomen dan beton”. Bewoners uiten vooral zorgen over het mogelijke verlies aan bomen, het verdwijnen van bestaand openbaar groen en de aantasting van de groenbeleving in de wijk.
De stad heeft in haar beleid expliciet de ambitie om te werken rond vergroening en hanteert daarbij onder meer de 3-30-300-regel als richtlijn voor een gezonde en leefbare stedelijke omgeving. In dat licht rijst de vraag hoe dit project zich verhoudt tot die eigen beleidsdoelstellingen.
In dat kader heb ik volgende vragen:
Collega Cammaert,
Bedankt voor uw vraag, het laat me toe om één en ander te duiden. Collega Cammaert, we moeten opletten dat we niet in een valse tegenstelling terechtkomen. Een valse tegenstelling in die zin dat wie bouwt, tegen groen zou zijn en wie voor groen is, tegen bouwen zou zijn. Ons beleid is: betaalbaar en sociaal bouwen waar het kan en verstandig is én ook ontharden waar het kan. Liefst beiden tegelijk. En dat doen we net hier.
Ik deel de bezorgdheid van buurtbewoners over het behoud van groen en bomen in hun leefomgeving. Zeker in dichtbebouwde stadswijken is kwalitatief openbaar groen van zeer groot belang! Ik begrijp het volkomen dat bewoners daar aandacht voor vragen. Maar natuurlijk staan we ook voor een ongeloofllijke uitdaging op het vlak van wonen. We moeten massaal betaalbare en sociale woningen realiseren. 12.000 Gentse gezinnen staan op een wachtlijst voor een sociale woning. Dat is wel wat! Men zegt hier nu ‘bouw gerust de sociale woningen, maar niet hier’. U was, dacht ik, net als ik, in Wondelgem bij De Liberteyt, waar ze zeggen ‘bouw die sociale woningen, maar niet hier’. Alle buurten schuiven het door naar elkaar. We kunnen niet blijven rondjes draaien op zoek naar de perfecte plaats. We moeten zoeken, beslissen, bouwen. Overal waar het kan, ook op de Lousbergkaai, als dat maar verstandig gebeurt.
Collega Cammaert, ik ken de situatie daar vrij goed. Ik ben namelijk zelf ook buurtbewoner, ik woon op minder dan 200 meter van die plaats. Ik passeer daar dagelijks, ik passeer daar de zondag als ik koffiekoeken ga halen. Het is een klein perceel dat vroeger werd gebruikt als opslagplaats voor de stedelijke groendienst. Het is op dit moment volledig ommuurd, quasi volledig verhard en niet publiek toegankelijk. Er staan 2 bomen op het perceel, waarvan 1 zeer monumentale kastanje. Net daarnaast, in het park, staat een even monumentale rode beuk.
De bestemming van het perceel werd in 2017 gewijzigd van park naar stedelijk woongebied via het RUP wonen dat toen werd goedgekeurd. Ik kijk even naar collega Taeldeman die daar alles van weet. Daar waren toen geen bezwaren over en op dat ogenblik ook geen vragen naar uitbreiding van het park. Het was pas na de goedkeuring van dat RUP, dat Villa De Groote werd afgesplitst van het park en geprivatiseerd. Het RUP was toen al goedgekeurd en de eigenaar - die ook betrokken is bij het protest - besefte dus toen wel zeer goed dat het perceel ernaast bebouwd kon en zou worden. Ik was dus een beetje verbaasd over zijn verbazing.
Collega Cammaert,
We kiezen voor een invulling die meerwaarde biedt. Aan de stad, aan de buurt, aan de mensen op de wachtlijsten voor sociale woningen. Die overdracht naar Thuispunt Gent gebeurt ook niet zomaar. We hebben vanuit de stad een aantal duidelijke voorwaarden gesteld, waarmee Thuispunt aan de slag is gegaan. Die voorwaarden zijn opgenomen in de projectdefinitie en zijn meegegeven aan de ontwerper.
Één van die randvoorwaarden is het behoud van de 2 monumentale bomen achteraan. In het ontwerp zal de ruimte onder de bomen zo veel mogelijk worden onthard. Daarnaast hebben we ook gevraagd om een extra publieke doorsteek te onderzoeken vanuit de Ooilamstraat naar het park. Om het even wat te concluderen: de bomen blijven. De groenbeleving neemt nog toe. Er gaat hier dus géén groen verloren, integendeel. We hanteren hier, zoals altijd, de 3-30-300-richtlijn als een leidraad binnen het ruimtelijk beleid. We gaan deze legislatuur voor netto extra groen en boomkruinbedekking. De 3-30-300-richtlijn is onze ambitie voor de ruimere stedelijke ontwikkeling. Natuurlijk, je kan die niet altijd project per project gaan bekijken, maar we kijken naar het grotere plaatje: het bestaande groen, de bomen, het openbaar domein en hoe we het project zo groen mogelijk kunnen inpassen. Dat wordt in het verdere traject nog zorgvuldig beoordeeld.
Zoals het er nu naar uitziet zullen de woningen compact gerealiseerd worden in de hoek van het perceel, op de kruising van de Ooilamstraat en de Lousbergkaai. Het stuk van het perceel waar de monumentale bomen staan kan op die manier extra worden onthard. Extra!
Er was een columnist die zei dat er meer beton ging komen, maar nee, er zal minder verharding zijn na de realisatie van dit project dan dat er nu is.
Het project zal de bestaande monumentale bomen meer ademruimte én overlevingskansen geven. We sparen niet ook alleen de bomen, maar ook het zicht op de bomen, dus iedereen kan er van blijven genieten. Door de nieuwe doorsteek die er misschien komt, maken we het park ook toegankelijker.
Ik ken de buurt vrij goed. In de 19de-eeuwse gordel, in het dicht bebouwde stedelijke gebied, zijn er veel buurten waar er te weinig groen is, maar dat is niet het geval in Macharius. We hebben het Astridpark, we hebben het Rommelwaterpark, we hebben het Coyendanspark en er is veel open ruimte omdat de Visserij daar loopt. Dus in die zin is deze buurt op dat vlak niet slecht bedeeld.
Wat betreft het protest en het gesprek. Het ontwerp houdt rekening met het groen en met de buurt. Of er nog moet worden bijgestuurd, zal het vergunningstraject uitwijzen. Thuispunt zelf gaat hierover verder in gesprek met de buurt. Ik heb dat zelf ook al gedaan en heb de mensen van het protest ontmoet. Ik heb daar onmiddellijk ook de tijd voor genomen om het gesprek aan te gaan, ook met de eigenaar van de Villa De Groot, die ook mee betrokken is in de organisatie van het project, met de buurtbewoners.Geen enkel probleem om gesprek verder te voeren.
Ik rond af, voorzitter. Meer betaalbaar wonen, in een gezonde en mooie stad: dat is de opdracht. Dat doen we hier.
di 12/05/2026 - 15:48