De voorbije weken verschenen alarmerende getuigenissen over zorgverleners die via gespecialiseerde interimkantoren werken. De interimarissen worden gelokt met aantrekkelijke voorwaarden maar worden anderzijds niet gewaarschuwd voor de financiële bijdragen die ze moeten afdragen aan de belastingsdiensten en/of pensioendienst met hoge schulden tot gevolg. Tegelijk blijkt dat deze kantoren sterk groeien door in te spelen op het structurele personeelstekort in de zorg. Het is een erg kwalijke evolutie omdat zorginstellingen vaak weinig keuze hebben - ze kunnen de 'productie' niet stilleggen - en het geld uit het zorgbudget vloeit weg uit de zorg naar privébedrijven die zo winsten maken.
Recent verscheen hier een zeer boeiend artikel in de Morgen over. Koepelorganisaties zoals Zorgnet-Icuro waarschuwen dat deze evolutie de personeelsschaarste verder versterkt en zorgorganisaties steeds afhankelijker maakt van externe spelers.
De vraag stelt zich dan ook of deze trend onze stedelijke woon-zorgcentra al bereikt heeft, en hoe we als stad kunnen vermijden dat we in dezelfde dynamiek terechtkomen.
Hebben onze stedelijke WZC ook te maken met deze trend?
Werken er ondertussen al interimarissen in onze WZC's? Zo ja, in welke mate (aantallen, kost, evolutie)?
(Hoe) kunnen we ons wapenen tegen deze nefaste trend, zowel financieel als organisatorisch?
Is er binnen VVSG (Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten) overleg hierover?
Beste raadslid Vanpeperstraete,
Bedankt voor uw vraag.
De trend is ons gekend maar ik kan al meteen starten met aan te geven dat we hier tot op heden grotendeels van zijn gespaard gebleven.
We merken uit een aantal verhalen van zorgmedewerkers dat ze vaak de stap zetten naar de interimsector omdat ze overhaald worden met extra verloningen en extralegale voordelen. Echter, en u haalde dit terecht ook zelf aan, is er een minimale afhouding op hun loon waardoor ze op het einde van de rit voor onverwachte verrassingen komen te staan.
We beperken het werken met interim of projectverpleegkundigen tot een minimum. Soms kunnen we echter niet anders dan hier een beroep op te doen. Onze woonzorgcentra dienen 24/7 voldoende zorgpersoneel te hebben, als er kortdurende afwezigheden zijn die we door interne verschuivingen niet kunnen opvangen, doen we beroep op interimkrachten.
In 2024 hebben we voor onze vijf eigen WZC in totaal voor een bedrag van 116.621 euro een beroep gedaan op interimkrachten. In 2025 daalde dit tot 70.530 euro. Dit is dus zeer minimaal.
Wat ons vooral hierin sterk maakt is de aantrekkelijkheid van de Stad Gent/OCMW Gent als stabiele werkgever.
Daarnaast zetten we voor onze bewoners enorm in op een mooi aanbod aan projecten, is er ruimte voor innovatie en een positieve beeldvorming. Dat heeft niet enkel een positief effect op de bewoners en hun omgeving maar is ook een extra aantrekkelijke factor voor zorgpersoneel.
We hebben ook hard ingezet op soepele selectieprocedures. Vacatures voor verpleegkundige en zorgkundige staan permanent open en selecties worden georganiseerd zodra potentiële kandidaten zich aanmelden.
En uiteraard hebben we ook een goed en warm onthaal voor nieuwe medewerkers, zorgen we voor uitdagende stages en een waarderingsbeleid voor al onze medewerkers. Keuzes die we bewust maken maar een niet te onderschatten impact hebben op ons personeel.
En ja, binnen VVSG is hier ook overleg over. Via de VVSG werkgroep ouderenzorg, waar Gent vertegenwoordigd is, geven we onze adviezen over dit thema ook mee. Zowel binnen VVSG als tussen koepelorganisaties komt het thema aan bod en merken we dat de krapte op de arbeidsmarkt sommige voorzieningen echt dwingt om een beroep te doen op interimmedewerkers.
We volgen het thema in ieder geval verder van dichtbij op.
wo 11/02/2026 - 14:05