In november kreeg de voltallige gemeenteraad een brief van de bewoners uit de Moutstraat waarin zij enkele grieven aankaarten sinds de heraanleg van hun straat. 1 van de klachten vond ik toch verontrustwekkend. Er werd immers in het kader van de heraanleg, een diepe betonnen gracht aangelegd vlak naast het voetpad, aan de zijde van woningen en appartementen. Hoewel het principe van ontharding en waterinfiltratie breed wordt gedragen door de bewoners, is er grote bezorgdheid over de manier waarop dit hier is uitgevoerd.
Het oorspronkelijk gecommuniceerde ontwerp sprak volgens de bewoners over een kleine gracht met brede groenbermen. In werkelijkheid is een betonnen gracht van ongeveer twee meter diep aangelegd, met zeer steile taluds, en slechts een strook van 20 à 30 cm tussen het voetpad en de rand. Dat is bijzonder problematisch in een straat waar veel kinderen, ouderen en minder mobiele personen passeren. Bovendien ligt aan de overzijde de school De Klavertjes, wat de zorgen over veiligheid verder vergroot.
Volgens de ontwerprichtlijnen voor grachten hoort er tussen voetpaden en grachttaluds een vlakke grasstrook van minstens één meter te zijn, net om stabiliteit en veiligheid te garanderen. Bewoners begrijpen dus niet waarom hiervan is afgeweken, en vragen om het ontwerp te herbekijken. Zij stellen onder meer alternatieven voor zoals een ondiepe groene infiltratiezone (wadi), zoals verderop in dezelfde straat wél is toegepast.
Tot slot vragen bewoners dat de werfomheining voorlopig behouden blijft, omdat de huidige toestand in hun ogen ronduit gevaarlijk is.
Graag had ik hierover volgende vragen gesteld:
Door de nabijheid van de Schelde moest De Vlaamse Waterweg streng advies geven over infiltratie en buffering.
Doel: overstromingen vermijden en droogte tegengaan door maximale infiltratie en vertraagde afvoer volgens de gewestelijke hemelwaterverordening.
De gekozen oplossing is een infiltratiegracht, overeengekomen met De Vlaamse Waterweg.
Het huidige betonnen uitzicht is tijdelijk:
Onderaan liggen betonnen riettegels met grote openingen voor stabiliteit en snelle vergroening.
Bovenaan komen matten met zaden, waardoor de gracht snel volledig vergroent.
Taluds worden weinig gemaaid → natuurlijke groene barrière.
De gracht zal meestal droog staan, behalve bij hevige regen.
De gracht stond reeds in de plannen die werden toegelicht op 17 juni 2019. Plannen stonden continu publiek online.
De diensten evalueerden de gracht ter plaatse op 21 november 2025. Er is geen alternatief onderzoek nodig; voetpad is breed en voldoet aan de vereiste schrikafstand van 30 cm.
Omdat het voetpad niet als onveilig wordt beoordeeld, is de werfomheining op 21 november verwijderd.
Eventueel kan een tijdelijke afsluiting overwogen worden zolang het betonnen uitzicht niet vergroend is, maar dit wordt niet noodzakelijk geacht.
Het ontwerp voldoet volgens de wegendienst volledig aan de principes van IPOD2 (Integraal Plan Openbaar Domein)
Het huidige uitzicht zal ingrijpend veranderen zodra de gracht vergroent.