Voorbije zomer bereikten me diverse klachten over drones die over woningen en tuinen van de buurt vlogen (juli, omgeving Sint-Baafskouter en omgeving Waterstraat). Het gaf een gevoel van ongemak en onveiligheid, en velen vroegen zich af of hun privacy niet werd geschonden. De ongerustheid in de buurt toont dat dit thema leeft.
Drones kunnen nuttig zijn, maar ze roepen ook terechte vragen op over privacy, toezicht en veiligheid. Het lijkt me belangrijk dat inwoners weten wat hun rechten en mogelijkheden zijn als ze zoiets meemaken. Ik stelde dan ook een schriftelijke vraag hierover. In ’24 zijn er geen inbreuken vastgesteld, in ’25 zijn er 3 inbreuken vastgesteld op grondgebied Gent.
Hieruit blijkt dat het gevoel van onbehagen bij burgers vaak niet overeenkomt met effectieve inbreuken. Wanneer men kijkt naar de map van Droneguide (https://map.droneguide.be/) dan valt het op dat onze stad, in tegenstelling tot de andere grote centrumsteden een quasi volstrekt “groene zone” is. Dit verschilt toch van andere grote centrumsteden als Antwerpen en Brussel (door de aanwezigheid van havens en/of luchthavens).
Ik ben mij ervan bewust dat deze materie niet op het niveau van de stad kan worden beslist aangezien het over Europese en Federale wetgeving gaat, alleen lijken de Gentse burgers toch het verschil te merken tegenover steden met strengere regels.
Uit het antwoord op mijn schriftelijke vraag blijkt dat ‘vaststelling ter plaatse nodig’ is. Hoe gaat dat in de praktijk, en hoeveel ‘vaststellingen’ zijn er gedaan?
Welk gevolg krijgen deze vastgestelde inbreuken?
Wat weten we over het soort gebruik: particulier, commercieel of bijvoorbeeld door overheden?
Is er sprake van een groeiende trend, heeft de stad zicht op de omvang van dit probleem?
Welke stappen kan de stad zelfstandig ondernemen indien deze problematiek in de toekomst enkel groter zou worden? Ziet u mogelijkheden om de “groene zone” boven Gent toch te laten inperken?