Het stelsel van flexi-jobs werd uitgebreid. De regering besliste om het aantal sectoren dat er reeds gebruik van maakt, uit te breiden met 12 sectoren, waaronder het onderwijs en de kinderopvang.
Dus met ingang van 1 januari 2024 zullen flexi-jobbers ook aan de slag kunnen binnen het onderwijs en kinderopvang.
Deze uitbreiding is een maatregel om het personeelstekort in bepaalde sectoren aan te pakken. Ze bieden de mogelijkheid om op een flexibele manier extra personeel in te zetten.
Bedankt voor uw vraag.
Ik sta, net zoals mijn partij, kritisch ten opzichte van het systeem van flexi-jobs, mede omwille van de impact op de sociale zekerheid en het streven naar volwaardige werknemersstatuten, met een volledige sociale bescherming. Met een gelijke behandeling voor elke werknemer op dezelfde werkvloer.
Ik denk dat het belangrijk is dat we ons ook de vraag stellen of flexi-jobs in kinderopvang en onderwijs wel een geschikte maatregel zijn. Is het in het belang van kinderen om met de inzet van flexi-jobs in te binden op de zo belangrijke continuïteit en band met hun begeleiders en leerkrachten? Moeten we niet eerder werken aan de zo nodige opwaardering juist van deze beroepen zelf? Is het verstandig om te werken met verschillende statuten en belasting voor medewerkers met hetzelfde takenpakket in sectoren waar de werkvloer het al zo moeilijk heeft? Kortom: Is het inzetten van flexijobs het meest geschikte antwoord op de uitdagingen en noden die er zijn, zeker in sectoren in crisis, zoals de kinderopvang en het onderwijs?
Dit zijn sectoren waar men met kinderen werkt. Dat is toch ook nog iets anders dan opdienen in de horeca of bijklussen in een grootwarenhuis.
Ik ben ervan overtuigd dat in die sectoren meer en andere zaken nodig zijn om goed personeel aan te trekken en te houden. Dat weten we. Dat gaat over een deftige verloning, goede arbeidsvoorwaarden, degelijke opleiding, … Kortom, we hebben vooral nood aan een opwaardering van de reguliere arbeidsvoorwaarden, zeker in sectoren in crisis zoals het onderwijs en de kinderopvang.
Wat de kinderopvang betreft: de hogere overheden hebben nu inderdaad de mogelijkheid gecreëerd om flexijobs in de kinderopvang in te zetten.
Maar er is nu, dankzij het vele protest, ook _en eindelijk_ meer budget vrijgemaakt om meer kinderbegeleiders op de vloer te hebben. Om een echt aanvaardbare kind-begeleider ratio te hebben, zullen deze middelen nog niet voldoende zijn, maar ze zijn wel een stap in de goede richting. Met het verhoogde budget zijn ook de vergunningscriteria aangepast waaraan kinderopvang moet voldoen. Dan spreken we over een lager aantal kinderen per kinderbegeleider, in de leefgroep en dat op alle momenten van de dag.
Om aan die voorwaarden te voldoen, zullen we nu vooral op zoek moeten gaan naar heel wat mensen die structureel, met reguliere arbeidscontracten, fulltime dus, ingezet kunnen worden op de vloer.
Dat is waar ik nu wil op focussen voor onze kinderopvang: ervoor zorgen dat er regulier mensen worden aangeworven met de bijkomende budgetten van de Vlaamse Overheid.
Wat het onderwijs betreft: daar is er nood aan een fundamentele aanpak van het lerarentekort. We hebben nood aan een moedige volgende Vlaamse regering, die het debat moet voeren over het lerarenambt, en daar met structurele oplossingen moet komen. Trouwens, voor onderwijs is er nog geen verdere regelgeving uitgewerkt voor de inzet van flexijobs. Daarover blijft alles op Vlaams niveau nog onduidelijk.
Conclusie: ik ben geen fan van flexijobs, zeker niet in deze sectoren. Het is geen antwoord op de crisis die we nu meemaken. Voor de kinderopvang zet ik nu, en dat is echt mijn prioriteit en ik zal daar nauw op toezien, in op de structurele aanwerving van extra kinderbegeleiders, met de extra budgetten die we vanuit de Vlaamse Overheid ontvangen, om aan de nieuwe vergunningsvoorwaarden te kunnen voldoen. Voor het onderwijs verwacht ik een degelijk plan van onze Vlaamse Overheid om het lerarentekort aan te pakken.
do 08/02/2024 - 10:48