Geachte schepen
Juni is de examenmaand, en we wensen al onze Gentse leerlingen en studenten goede resultaten toe.
In de pers verscheen berichtgeving over scholen die examens moesten aanpassen omdat een deel van de leerstof niet kon gegeven worden.
Een en ander lag daar aan een lerarentekort. Concreet ging het in het artikel over scholen in Sint-Niklaas en Lokeren, wat mijn nieuwgierigheid wekte over de situatie in Gent.
Vandaar mijn vragen:
Bedankt, collega Van Pee, voor deze vraag. Alvorens op uw vraag te antwoorden: het is hier zeer warm en ik denk dat we ons kunnen inleven in de studenten die nu aan het studeren zijn. Ik wens hun veel goede moed, verkoeling en een goed resultaat.
Het klopt inderdaad dat het lerarentekort de hele onderwijssector al een hele tijd en bijgevolg steeds meer parten speelt. Vooral als leerkrachten uitvallen in de loop van het schooljaar, is het vaak heel moeilijk om vervanging te vinden.
Het klopt ook dat dit geen specifiek Gents probleem, hetzelfde pijnpunt zien we inderdaad overal in Vlaanderen en Brussel. Ook hier in deze commissie hebben we dit probleem al op verschillende gelegenheden besproken.
Want collega’s, wat ik nu ga zeggen heb ik al veel gezegd, maar ik ga het blijven zeggen want het is te belangrijk. Het lerarentekort is mijns inziens dé grootste uitdaging waar ons Vlaamse onderwijs vandaag mee te kampen heeft. Het heeft weinig zin het te hebben over de kwaliteit van het onderwijs, als er – soms weken of maandenlang – geen leerkracht voor de klas staat. Hoe kan je spreken over een lat waar leerlingen over moeten, als er niemand is om de lat vast te houden.
Als lokaal bestuur en als inrichtende macht doen we alles wat we kunnen, maar dat is beperkt, omdat er lokaal heel weinig hefbomen zijn om dit aan te pakken. En op Vlaams niveau blijven fundamentele antwoorden helaas nog altijd uit.
Collega Van Pee, u polst ook naar de concrete situatie in de huidige examenperiode in onze Gentse stedelijke secundaire scholen. Ik heb dit uiteraard nagevraagd en ook onze scholen geven aan hierrond moeilijkheden te ondervinden. Op verschillende, creatieve manieren hebben onze scholen een oplossing gezocht en gevonden, soms door leerstof binnen een graad wat te verschuiven of soms wordt er een beperkter examen gegeven. Het is namelijk zo dat in het secundair onderwijs de eindtermen per graad, dus voor twee schooljaren, worden vastgelegd. Dat biedt de scholen wat ruimte: als bepaalde leerstof in het eerste jaar niet kon aangeleerd worden, dan kan er eventueel wat leerstof verschuiven over die twee jaar, zodat de leerlingen aan het eind van de graad toch alle noodzakelijke leerstof aangeleerd kregen.
Scholen maken hierbij een doordachte afweging en schrappen pas in laatste orde, precies vanuit de wetenschap dat minimumdoelen op een ander moment doorheen de graad nog terugkomen of op verder gewerkt kan worden.
Bovendien gaan onze scholen ook uit van breed evalueren. Dit betekent dat er op verschillende momenten en op uiteenlopende manieren geëvalueerd wordt hoever een leerling staat; of – anders gezegd – onze scholen zetten niet alles in op de eindevaluatie in de klassieke proefwerkperiode.
In drie van de acht stedelijke secundaire scholen waren zo’n aanpassingen noodzakelijk. Twee van onze scholen hebben effectief ook enkele eindexamens geschrapt, met name voor de vakken aardrijkskunde, economie en natuurwetenschappen. Dat is helemaal niet evident en scholen gaan hier ook heel bedachtzaam mee om.
Als laatste element geef ik nog mee dat het evaluatiebeleid van scholen in het schoolreglement worden vastgelegd. Scholen mogen niet dit niet aanpassen in de loop van het schooljaar. Het is dus aan de klassenraad om op basis van de concrete situatie na te gaan hoeveel leerstof wel en niet gezien kon worden, om te bepalen op wat en op welke manier geëvalueerd kan worden.
Collega Van Pee, ik zou u bij wijze van afsluiting graag willen bedanken voor deze vraag. Er is al heel wat gezegd en geschreven over het lerarentekort. Maar de rol van de leerkracht in het onderwijs is zo groot, dat de impact van een afwezige leerkracht op onze kinderen en op onze toekomst nooit onderschat mag worden. En het tekort is inmiddels zo algemeen in heel Vlaanderen, dat beperkte aanpassingen aan het statuut niet meer volstaan.
Net zoals ook de vertegenwoordigers van de onderwijskoepels (of -netten) blijven onderlijnen, vind ik het super belangrijk dat ook wij dit signaal aan Brussel blijven doorgeven en dat we onze vraag naar een fundamenteel loopbaandebat over het lerarenberoep blijven herhalen.
do 15/06/2023 - 11:08