Recent kondigde het stadsbestuur een besparingsplan met betrekking tot de Gents wijkbibliotheken aan. Concreet gaat het om de sluiting – of fusie – van de filialen Mariakerke en Wondelgem enerzijds, en Sint-Amandsberg en Westveld anderzijds, op nieuwe, nog te bepalen locaties. Welke bewoordingen men ook kiest: het resultaat zal zijn dat er minder wijkbibliotheken zijn dan vandaag.
Tijdens de commissie VPP van november antwoordde de schepen reeds op een aantal vragen ter zake. De schepen verdedigde daar het standpunt dat een wijkbibliotheek idealiter een brede waaier aan functies kan aanbieden en dat dit in de genoemde filialen niet overal het geval was wegens de krappe behuizing. Punt blijft natuurlijk wel dat ‘een wijkbibliotheek’ misschien sowieso toch beter is dan ‘geen wijkbibliotheek’.
Ook bracht de schepen in rekening dat de filialen in kwestie zich relatief dicht bij elkaar bevonden. En blik op de kaart leert evenwel dat ander wijkfilialen in hetzelfde geval zijn. Gecombineerd met het feit dat de vier voornoemde filialen – in vergelijking met andere wijkbibliotheken – goed scoren qua aantal ontleningen en bezoekers – zoals blijkt uit een schriftelijke vraag van collega De Roos (respectievelijk 22.938, 16.584, 14.286 en 10.782 ontleningen) – blijft finaal onduidelijk waarom het stadsbestuur voor de filialen in kwestie kiest voor zijn besparingsplannen.
In de persberichtgeving over de aangekondigde sluitingen/fusies valt op dat burgers zich zorgen maken. Twee reacties: “Ik ben benieuwd naar de nieuwe locatie, hopelijk moeten we niet te ver. Nu is het vijf minuutjes fietsen en da's echt ideaal” en “Ik vind het heel jammer, vooral voor Mariakerke. De bib ligt daar pal tussen de scholen en lezen is zo belangrijk voor de kinderen. Hopelijk werkt een nieuwe locatie niet ontmoedigend voor de scholen.”
Een wijkbibliotheek is bij uitstek dé laagdrempelige cultuur- en ontmoetingsplek voor een buurt. Dit blijkt ook uit de cijfers van de filialen waarover het gaat: de bibliotheken worden goed bezocht. Zo’n plek schrappen in een wijk is ook mogelijkheden tot cultuurbeleving en tot ontmoeting schrappen. Het omgekeerde kortom van verbindend beleid.
Een wijkbibliotheek is ook de plek bij uitstek waar mensen kunnen kennis maken en zich verdiepen in onze Nederlandstalige cultuur en literatuur. Klassiekers – van Reinaert de Vos tot Claus – staan er naast moderne werken op de planken, beschikbaar voor elke geïnteresseerde – beginnende of gevorderde – lezer.
Ook informatieve publicaties – inclusief kranten en tijdschriften – zijn er voor iedereen toegankelijk, al dan niet online. Als bron van informatie en als plek waar mensen zich kunnen ontwikkelen draagt een wijkbibliotheek zo vanzelfsprekend ook bij tot de sociale mobiliteit van mensen. Dergelijke basisdienstverlening, gericht op alle burgers, verdient het breed beschikbaar te zijn. Zeker voor met name alle kinderen en jongeren. Zeker in een diverse stad zoals Gent.
Een wijkbibliotheek – en dat is cruciaal – moet dichtbij de mensen staan, niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk. De voorgestelde sluitingen/fusies zullen er onvermijdelijk toe leiden dat meer mensen verder van de dichtstbijzijnde wijkbibliotheek wonen. Vijf of tien minuten verder stappen of fietsen kan voor heel wat mensen (minder mobiele Gentenaars, gezinnen met kleine kinderen, …) het verschil maken in negatieve zin. We willen mensen toch niet stimuleren om (terug) de auto te nemen? Voor sommige mensen is dit – omwille van vervoersarmoede – ten andere ook geen optie.
In het licht van deze beschouwingen verdient het aanbeveling om de pauzeknop in te drukken voor het huidige besparingsplan met betrekking tot de wijkbibliotheken.
Daarom, op voorstel van de N-VA-fractie,
De gemeenteraad draagt het college van burgemeester en schepenen op om de pauzeknop in te drukken voor het huidige besparingsplan met betrekking tot de wijkbibliotheken.
De gemeenteraad draagt het college van burgemeester en schepenen op om in eerste instantie een bevraging te organiseren bij de bezoekers van deze wijkbibliotheken. Zo kan de visie van de bezoekers/bewoners in elk geval meegenomen worden bij de verdere besluitvorming over de toekomst van de betreffende wijkfilialen.