De wantoestanden op de Borealiswerf in Antwerpen kregen terecht veel aandacht: het is onaanvaardbaar dat misbruik gemaakt wordt van de meest kwetsbare mensen door hen tegen een hongerloon illegaal tewerk te stellen. Dat dit ook in onze stad zou gebeuren mag dan wel een kwalijke droom lijken, helemaal uit te sluiten valt het niet, ondanks alle preventieve maatregelen die we in bestekken nemen.
De kans dat mensen die hier illegaal leven en werken zelf hiermee naar buiten komen is eerder klein, omdat ze daardoor dreigen hun eigen situatie onmogelijk te maken (risico om land uitgezet te worden); nochtans moet dit gestimuleerd worden (cfr geldende EU-richtlijnen)
Welke richtlijnen bestaan er bij de Gentse politie (de zogenaamde Meprosch-cel) wanneer mensen die hier illegaal verblijven toch melding doen van dergelijke wantoestanden?
Wordt hier vaak gebruik van gemaakt door mensen die hier illegaal verblijven?
Hoe worden bestaande richtlijnen geëvalueerd om de aangiftemogelijkheden voor mensen zonder wettig verblijf te bevorderen?
Hoe wordt dit door het Gentse betrokken middenveld geëvalueerd?
Inderdaad het is onaanvaardbaar dat misbruik gemaakt wordt van heel kwetsbare personen, en dit door hen tegen een hongerloon illegaal tewerk te stellen en, bovendien, doorgaans in heel erg erbarmelijke omstandigheden. Mensen worden soms letterlijk uitgebuit.
Onze Gentse politie werkt daarom ook op dergelijke praktijken, heeft in zijn werking heel wat aandacht voor deze problematiek. Het is belangrijk om dit ook onder de aandacht van iedereen te blijven brengen. Daarom ondersteunt de Gentse politie ook jaarlijks de Blue Heart-campagne, een campagne om mensenhandel te stoppen en te bestrijden.
Binnen het korps is er een korpsrichtlijn uitgeschreven i.v.m. de opvang van slachtoffers van mensenhandel. Een persoon die melding maakt van dergelijke praktijken en hiervan het slachtoffer is, kan, na contact met de referentiemagistraat mensenhandel - of in dit geval de arbeidsauditeur - het statuut van slachtoffer mensenhandel krijgen. Indien hij/zij instapt in dit statuut, zal de betrokkene door één van de erkende centra opgevangen worden.
De wachtdienst van de lokale Recherche Dienst staat in voor het eerste verhoor van het slachtoffer.
De Dienst Maatschappelijke Zorg begeleidt het slachtoffer tijdens dit verhoor en brengt het slachtoffer naar een erkend centrum.
In België financieren de federale regering, de gemeenschappen en de gewesten drie gespecialiseerde centra voor de opvang en begeleiding van slachtoffers van mensenhandel. Het zijn Payoke in Antwerpen, Pag-Asa in Brussel en Sürya in Luik, waar mensen ook terecht kunnen voor advies en overleg.
Het team Meprosch van de LRD Politie Gent of de Federale Gerechtelijke Politie worden vervolgens belast met het verder onderzoek.
Het team Meprosch heeft tijdens 2021-2022 twee dossiers in die zin behandeld. Dit zijn dossiers die opgestart zijn door Meprosch na aangifte door een slachtoffer.
Verder stelt de korpsleiding dat het team Meprosch, samen met de RSZ en andere inspectiediensten, regelmatig controles uitvoeren in diverse sectoren waarin soms gebruik wordt gemaakt van illegale werkkrachten.
Tijdens de controles hebben de onderzoekers aandacht voor alle signalen die kunnen wijzen op mensenhandel.
De politie benadrukt dat de aangiftebereidheid van de slachtoffers zeer klein is omdat zij vaak vrezen om het weinige dat ze hebben te verliezen, én om nog eens slachtoffer te worden van represailles van de werkgever en zijn entourage.
Het is daarom belangrijk dat we met zijn allen alert blijven voor deze problematiek om zo deze vorm van moderne slavernij samen te blijven aanpakken.
do 22/09/2022 - 11:47