Er is al maandenlang overleg bij de brandweerzone Centrum tussen de vakbonden, de commandoposten en de burgemeester.
Er zou een verdeel-en-heers-cultuur bestaan bij de top van de brandweer die zorgt voor een angstcultuur bij het korps en er zou een gebrek aan respect zijn voor de brandweerlui. Taken die niet bestemd zijn voor brandweerlieden, moeten bijvoorbeeld verplicht worden uitgevoerd, ook als deze niet tot hun takenpakket behoren. Er wordt zelfs gedreigd met negatieve evaluaties als de brandweerlui deze taken niet uitvoert.
De hulpverleners krijgen hierdoor problemen m.b.t. het (mentale) welzijn op de werkvloer.
- Op welke manier zal er gezorgd worden voor de aanpak van deze angstcultuur?
- Welke stappen zullen er worden ondernomen om het welzijn van de brandweerlui op de werkvloer te verbeteren?
- Hoe zal er gegarandeerd worden dat de brandweerlui de fierheid op hun functie kunnen bewaren?
Op 14 oktober vond op initiatief van de vakbonden een personeelsvergadering plaats in de hoofdkazerne van de brandweer. De personeelsleden van de Brandweerzone Centrum ervaren problemen en hebben die problemen geuit. We weten welke problemen dat zijn.
Het gaat over verschillende issues: het uurrooster van de operationele personeelsleden in wedertewerkstelling, het werkregime van de dispatchers, de verlofregeling van de ambulanciers, de leiderschapsstijl en een algemeen gevoel van een gebrek aan betrokkenheid bij beleidsbeslissingen.
Ik ben als zonevoorzitter en het zonecollege samen met de zonecommandant sinds februari in overleg om deze problemen te bespreken. Verschillende voorstellen van aanpak en tot tegemoetkoming werden op tafel gelegd maar we zijn er nog niet.
De zonecommandant heeft de afgelopen weken gesprekken gevoerd met de leidinggevenden waar de vakbonden zich op richten.
Op 19 oktober heeft het zonecollege uiteindelijk beslist om een aantal verschuivingen door te voeren. De functies van directeur Operaties, adjunct-directeur Operaties en directeur VTO worden opnieuw ingevuld. Het gaat om een horizontale rotatie die nodig is voor deze cruciale en zichtbare functies. Dit zijn zeer moeilijke beslissingen op menselijk vlak, maar noodzakelijk om binnen de zone een nieuwe start te kunnen nemen.
Op 25 oktober – vandaag - vond er een protestactie plaats aan de hoofdkazerne. Deze actie is respectvol verlopen en dat siert onze brandweermensen. Want ik heb gezien dat ze kwaad zijn. Ik heb de tijd genomen om hen te spreken en ik zal dat de komende weken nog doen. We willen de werkvloer zelf horen. Ik trek tijd uit om naar de 4 ploegen (zowel brandweer als ambulanciers), dispatchers, administratief en technisch personeel en vrijwilligers van de zone te luisteren. Wat zijn hun bezorgdheden en welke voorstellen hebben ze zelf? We moeten samen tot oplossingen komen.
Het moet vooruit gaan.
Ik heb vandaag een delegatie van het personeel uitgenodigd om de voltallige zoneraad toe te spreken. Dat was openhartig, soms hard, maar met respect. Ik heb daarna het personeel buiten toegesproken. Ik heb er gezegd dat ik tegen 30 november oplossingen wil. Het zal een eerste stap zijn om de rust te laten terugkeren bij het personeel. De voltallige zoneraad staat achter dat voornemen.
Het personeel heeft vandaag een duidelijk signaal gegeven en ik benadruk dat ik daar als zonevoorzitter samen met de korpsleiding en de zoneraad respect voor heb. Zoals ik vandaag hoorde van een pompier die zei: Wij zijn er voor de bevolking, nu vragen we dat u er bent voor ons. Ik ga mijn verantwoordelijkheid hiervoor opnemen, heb me hiertoe geëngageerd, en ik voel wil om tot oplossingen te komen.
We willen uiteindelijk allemaal hetzelfde: personeel dat zich goed voelt op de werkvloer. Daar gaan we voor.