Een aantal leerlingen van het Sint-Pietersinstituut kaartten via een open brief aan dat hun schoolreglement niet genderneutraal, of beter, nog niet genderinclusief is.
Een artikel in het Nieuwsblad van 3 juni met de titel 'Waarom mogen jongens geen rok dragen op school?, gaf aan dat de leerlingenraad en de zesdejaars van het Gentse Sint-Pietersinstituut een aanpassing van hun schoolreglement hebben gevraagd. Ze vinden het onderscheid dat er gemaakt wordt tussen jongens en meisjes, vooral bij de kledingvoorschriften, niet meer van deze tijd. Naar aanleiding hiervan stel ik graag de volgende vragen.
Bedankt, collega Schiettekatte, voor uw zeer interessante vraag.
De berichten in de media over de acties van vele jongeren ten aanzien van de kledijvoorschriften op hun school die ze als discriminerend en achterhaald aanvoelen, vond ik persoonlijk wel heel mooi. Zelfs hartverwarmend om te zien hoe al die jongeren heel overtuigd opkomen voor wat ze discriminerend ervaren. En het feit dat ze hun stem zo duidelijk hebben laten horen, zorgt er ongetwijfeld voor dat er vandaag in heel veel scholen een dialoog loopt tussen leerlingen en het team van leerkrachten en directie. En wat die dialoog ook oplevert, het feit dat er over een dergelijk thema naar elkaar geluisterd wordt, is sowieso een heel goede zaak.
Collega Schiettekatte, u vraagt naar de schoolreglementen van de stedelijke scholen, en meer bepaald of de kledijvoorschriften genderinclusief opgesteld zijn. En ik kan u op dat vlak geruststellen.
De kledijvoorschriften verschillen van school tot school, wat op zich ook logisch is: zo is de Hotelschool Gent vrij strikt in de kledijvoorschriften van de leerlingen, wat natuurlijk in lijn met de vereisten van de jobs waar de leerlingen later in terecht zullen komen. Dan gaat het bijvoorbeeld over het feit dat de ‘zaalkledij’ bestaat uit een wit hemd en zwarte broek en dat daar vanaf de derde graad een zwarte vest en blauwe das bijkomt. Maar ook in de Hotelschool maken deze voorschriften geen onderscheid op basis van gender.
Het aspect van voorbereiding voor een specifieke job speelt voor bijvoorbeeld leerlingen in de Freinetmiddenschool veel minder, waardoor het schoolreglement van de Freinetmiddenschool zich beperkt tot “Onze school waardeert persoonlijke smaak en overtuiging, maar het mag geenszins de bedoeling zijn om te provoceren, de goede zeden te schenden of de vrijheid van anderen te belemmeren. Noch de eigen veiligheid of gezondheid, noch die van anderen mag in het gedrang komen.”
En ook de voorschriften in de reglementen van de andere stedelijke secundaire scholen zijn beperkt en maken geen onderscheid op basis van gender.
Tenslotte, collega Schiettekatte, vraagt u of ik hierover in gesprek plan te gaan met de scholen die niet tot het stedelijk onderwijs behoren.
Zoals ik zei, vind ik het een goede zaak dat zoveel jongeren hun stem hebben laten horen en zal dit op vele scholen aanleiding geven tot gesprek. Ik geloof ook dat dat gesprek daar moet gevoerd worden: in de scholen, tussen de leerlingen en hun directie. Dit gaat immers om meer dan de exacte formulering in een schoolreglement. Dit gaat om het werken aan wederzijds begrip, over het aantonen van hoe bepaalde beslissingen op school ervaren worden door de leerlingen. De vertaling naar de schoolreglementen is slechts een uitloper daarvan.
Als me als schepen van onderwijs van deze stad hierin zou mengen, zou ik deze gesprekken in de scholen eerder bemoeilijken dan helpen. Dus dat ga ik vooralsnog niet doen.
ma 14/06/2021 - 15:43