Op 23 januari verscheen in de pers naar aanleiding van een getuigenis op sociale media dat homofobie nog steeds een feit is. Het incident gebeurde weliswaar op de trein van Aalst naar Gent, maar ze geven ook aan in de pers dat de politie van Gent hun aangifte over dit voorval de volgende dag “relativeerde” en het verhaal enkel genoteerd werd. De politie geeft tevens aan eigen boezem te kijken: “De korpschef onderzoekt welke politiedienst iets gedaan heeft en vooral, wat ze niet gedaan hebben. Als het voor de eerste politiedienst duidelijk was dat dit een dossier ‘slagen’ was, dan hadden zij die klacht moeten activeren. Dit is absoluut niet oké, want hier is mogelijk homofoob geweld mee gemoeid. Wij willen niet het gevoel geven aan de mensen dat ze niet welkom zijn bij de politie.”
Het koppel geeft duidelijk aan dat naar de politie stappen een grote drempel om te overwinnen was. Joram getuigde als volgt ““Ik ben kwaad omdat homofobie in België nog steeds gereduceerd wordt tot individuele feiten of wordt toegeschreven aan bepaalde bevolkingsgroepen terwijl de dader gewoon wit was (...). Deze fysieke aanval was misschien niet alledaags, maar intimidaties zijn dat wel. En ze komen van alle kanten”, schrijft hij op Instagram.”
- Hoe gaat u als schepen van gelijke kansen en bevoegd voor het lgbtqia+ beleid om met dergelijke signalen?
- Worden er in de toekomst vanuit Stad Gent nog campagnes/acties uitgerold mbt de aanpak van gaybashing?
- En welke andere beleidsacties mbt dit thema zijn er de komende tijd nog voorzien?
Het zijn barre tijden voor de mensen voor de regenbooggemeenschap, hun familie en hun geliefden. Toen u uw vraag indiende, was er van de dood van David P. nog geen sprake. Ondertussen zijn we allemaal geschokt door wat er is gebeurd. We wáren dat al, door de getuigenis van het voorval op die trein. We stellen vast dat dit regelmatig gebeurd. Wat David P. is overkomen, kwam daar als een mokerslag bovenop. We moeten de uitspraken verder afwachten maar er is het vermoeden dat er homohaat mee gepaard ging.
Maar ik kan u zeggen: de verontwaardiging over dit soort incidenten , die is als brandstof voor het vuur van onze strijd tegen discriminatie. Tegen álle vormen van discriminatie. Ieder incident is een wake up call. We zijn er duidelijk nog niet, als mensen omwille van wie ze zijn en wie ze lief hebben, nog steeds door sommigen niet aanvaard worden en zelfs geconfronteerd met verbaal en fysiek geweld, we mogen dat niet aanvaarden. Ik begrijp dat gewoonweg niet.
We moeten die strijd dan ook keihard blijven voeren, allemaal samen, op alle vlakken. Ons ‘Actieplan Antidiscriminatie en Antiracisme’ zit vol met acties, dat weet u. Net omdat we niet wachten op de zoveelste wake up call om beleid te voeren. En het toeval wil, dat we gisteren nog een Webinar hebben georganiseerd, samen met collega Elke Decruynaere, over de aanpak van discriminatie in het onderwijs – een voorloper van een ruimere studiedag in het najaar. Want dat vraag ik mij in dit geval ook meteen af: waar is het in hemelsnaam onderweg fout gegaan met die jonge mensen wanneer zij op een bepaald moment overgaan op verbaal of zelfs fysiek geweld? Ieder van ons, elke beleidsmaker, elke vereniging, elk bedrijf, elke school, heeft een maatschappelijke rol te spelen, om er voor te helpen zorgen dat we zo’n dingen nooit meer meemaken. Elk individu heeft een rol te spelen, maar ook op het collectieve niveau moeten we er voor zorgen dat dit niet meer gebeurt. Bondgenoten is dan ook de kern van ons actieplan antidiscriminatie en antiracisme.
Dit gezegd zijnde, kom ik tot de antwoorden op vragen.
1) Hoe gaat u als schepen van gelijke kansen en bevoegd voor het lgbtqia+ beleid om met dergelijke signalen?
Ja, als schepen krijg ik zeer regelmatig signalen, onder andere uit het ‘Regenboognetwerk’ in onze stad. De getuigenis van de persoon van dat incident op de trein heb ik zelf gezien op sociale media; We hebben binnen het college ook de afspraak om dergelijke signalen aan elkaar door te spelen, en ik heb dat meteen aan de burgemeester bezorgd, met de vraag dit te bespreken met de korpschef. Ze zijn daar beide meteen mee aan de slag gegaan, ze vinden dit een zeer ernstig signaal. Zo vinden we elkaar zo veel mogelijk in een bondgenootschap tegen discriminatie. Daar moeten we, zoals gezegd, blijven werk van maken. Dat bondgenootschap kan niet groot genoeg zijn…
Als het gaat over de aanpak van haatmisdrijven gaan we voor een ketenaanpak in onze stad. In het zogenaamde ‘Vijfhoeksoverleg’ zit de Stad Gent samen de politie, het parket, Unia en çavaria, ter preventie van én opvolging van haatmisdrijven.
In het geval van deze case nam de referentiepersoon haatmisdrijven contact op met de slachtoffers, waarop ook Unia contact opnam met de referentieambtenaar. Unia krijgt dan het pv-nummer zodat zij hun rol kunnen spelen ten aanzien van de politie, de slachtoffers en het parket. Binnen de politie onderzoekt de Dienst Intern Toezicht wat de rol geweest is van (vermoedelijk) de federale Spoorwegpolitie, en van het onthaal van de eigen Politiezone Gent. De politie liet me ook weten dat het intern onderzoek nog steeds lopende is.
Daarnaast is de politie ook aan het bekijken wat er mogelijk is om in de toekomst haatmisdrijven (waaronder ook homofoob en transfoob geweld) op een zo’n professionele en kwalitatieve mogelijke manier te laten opvolgen door speciaal opgeleide medewerkers.
De politie is ook volop bezig met het evalueren van het meldpunt homo en transfobie. Want: ondanks campagnes blijft de aangiftebereidheid laag. Onze politie stelt vast dat de opname van een klacht vaak goed verloopt, maar – spijtig genoeg - soms ook minder goed. In zo’n geval worden in tweede instantie politiemedewerkers met meer kennis ter zake ingeschakeld. Hoe dan ook: een beter ‘onthaal’ van bij de start, zou de meldingsbereidheid ongetwijfeld gaandeweg verhogen.
De referentieambtenaar van de politie kreeg van de korpsleiding het mandaat om de werkwijze van Nederland te implementeren in Gent, in combinatie met het Gentse systeem van ‘onthaal op afspraak’. Er werd met het netwerk ‘Roze in Blauw’ van de Nederlandse politie contact opgenomen om te zien hoe zij dit aanpakken (zowel praktisch als inhoudelijk). Binnen de Politiezone Gent is er ook intern overleg met de sleutelfiguren inzake onthaal en meldpunt, voor het uitwerken van de praktische organisatie.
Dit alles om u mee te geven welk ‘raderwerk’ er in gang treedt, als we signalen ontvangen.
2) Worden er in de toekomst vanuit Stad Gent nog campagnes/acties uitgerold m.b.t. de aanpak van gaybashing? 3) En welke andere beleidsacties m.b.t. dit thema zijn er de komende tijd nog voorzien?
U vraagt me of er nog campagnes of acties worden uitgerold rond gaybashing, en welke beleidsacties er nog gepland staan. Dat zijn er heel wat.
Er zitten daarnaast, zoals ik al zei, nog veel acties in ons Actieplan Antidiscriminatie en Antiracisme, zoals
U ziet, collega Temmerman: de strijd tegen discriminatie, racisme, intimidatie en haatspraak, die voeren we samen, fors en op vele fronten. Wat in het bijzonder de intimidatie van niet-hetero mensen betreft: liefde is liefde in onze stad, punt. Het is en blijft onaanvaardbaar dat mensen dit moeten meemaken, anno 2021. Maar mijn boodschap aan die mensen is duidelijk: jullie staan er absoluut niet alleen voor, want we voeren die strijd in de eerste plaats samen met jullie.
do 18/03/2021 - 08:06