De oproep van een basisschool (GO basisschool in Merelbeke) “ Vandaag staan er wellicht ouders voor de klas ! “ toont aan hoe het nijpende lerarentekort de directeurs en leraren tot wanhoop drijft.
Er waren in het verleden al talrijke signalen, tot zelfs alarmkreten om creatieve oplossingen te zoeken om het tekort weg te werken :
Cijfers van de VDAB tonen dat het lerarentekort in vijf jaar verdubbeld is. Om te vermijden dat we evolueren naar de situatie in Nederland, daar zijn sommige scholen slechts vier dagen/week open, moeten de scholen telkens weer creatieve oplossingen bedenken om degelijk onderwijs te kunnen aanbieden aan de leerlingen.
Hierbij heb ik enkele vragen :
Het is een heel actueel thema en niet de eerste keer in deze commissie. De problematiek neemt duidelijk toe en ik houd mijn hart vast als de griep uitbreekt.
Op dit moment gebeuren heel veel kortdurende vervangingen niet meer. En worden de kinderen opgevangen door de andere leerkrachten. Wat de werkdruk verhoogd. Ik denk dat het dringend tijd wordt dat we uit die negatieve spiraal geraken en ik ben blij met de aandacht voor dit thema.
Kijken we naar stedelijk onderwijs dan waren er vorige week 34 vacatures, deze week 15. De vacatures worden verspreid via Facebook, de VDAB, … Het is moeilijk om kandidaten te vinden. Voor korte en lange vervangingen. Zo waren er vorig schooljaar leerlingen die een gans jaar geen Franse les kregen. Dat betekent veel inspanningen van de leerkrachten erna en de leerlingen die moeten inhalen.
De andere onderwijsnetten bevestigen. Mijn vermoeden is dat er meer dan 50 openstaande vacatures zijn over alle netten heen.
Bij mijn weten staan er geen ouders voor de klas in het stedelijk onderwijs. Het is goed bedoeld van Merelbeke, we mogen niet met de vinger wijzen. Scholen zijn creatief en behelpen zich. Het is leuk als ouders bijspringen, maar het kan niet de bedoeling zijn dat dit een structureel antwoord is.
Voldoende maatregelen? Neen, dat is niet mijn aanvoelen, nog niet. Ik merk wel dat het probleem op de politieke agenda staat. Het grote lerarenpact dat ooit werd aangekondigd, zit er nu ook niet aan te komen. Behalve het lerarenplatform, dat 2 jaar geleden werd aangekondigd. Een platform dat zekerheid geeft. Maar de situatie in Gent is zo erg dat de vacatures voor het lerarenplatform ook open staan. Ook de vervangers van de vervanger geraken niet ingevuld.
We kunnen niet stilzitten vanuit Gent. Zo zijn we gestart met initiatieven onder de vlag “leraar in gent”. We proberen om mensen te overtuigen om voor Gent te kiezen. We hebben een groot aanbod aan ondersteuning en prachtscholen. We willen mensen warm maken om de stap naar onderwijs te zetten en leerkrachten die aan de slag zijn ondersteunen en aan de slag houden.
Er komen nieuwe medewerkers, wat ze zullen doen, spreken we af met de scholen. Op diverse fronten schieten scholen en schoolbesturen in actie, we moeten afspreken en geen dubbel werk doen. We bekijken wat we als stad kunnen doen. Zoals het prefinancieren van het lerarenplatform, zodat ze al in de maand september kunnen starten.
We zijn ook gestart met gesprekken met de VDAB over speciale trajecten voor mensen die al een loopbaan hebben, een traject combineerbaar met een andere job om een diploma te behalen om te kunnen lesgeven. Op 13 mei is er een onderwijsbeurs echt gericht op de zij-instromers.
Wat is nog meer nodig? Ik krijg heel veel reacties van mensen die de verontwaardiging delen en ook mensen die het overwegen om de stap te zetten, maar zich inhouden omdat ze geen anciënniteit kunnen meenemen. Dit is een concrete maatregel die de Vlaamse overheid kan nemen, akkoord het kost geld. Maar het kost ons als maatschappij ook als er niet opgetreden wordt.
do 06/02/2020 - 10:01