2020_MV_00482 - Mondelinge vraag van raadslid Evita Willaert: Invloed van de corona-crisis op art. 60-tewerkstelling

Doordat verschillende sectoren (verkoop, horeca) hun werkzaamheden dienden te stoppen, heeft dit gevolgen gehad voor onze doelgroep van mensen in een art. 60-contract. 

Verschillenden onder hen werden op dienstvrijstelling geplaatst,  of konden aan de slag blijven met een verminderd uurrooster.

Er werd ook steeds nagegaan of mutatie naar een andere werkvloer mogelijk was. Helaas is dit niet voor iedereen haalbaar.

Bovendien zijn er door Corona bij een aantal werkvloeren ook minder vacatures ter beschikking. En kunnen er bij voorbeeld bij administratieve werkvloeren geen nieuwe tewerkstellingen opgestart worden doordat personeel aan het telewerken is. Voor een startende art. 60 werknemer is dit veelal niet mogelijk omdat er net in de opstartfase veel begeleiding noodzakelijk is. 

De trajectbegeleiders houden   op regelmatige basis contact met hun cliënten die niet aan het werk zijn. Ook bij de werkvloeren informeren ze herhaaldelijk over de stand van zaken naar  mogelijks nieuwe of heropstartende tewerkstellingen. 

Zijn er cliënten wiens tewerkstelling werd opgeschort? 

Contracten werden niet stop gezet maar mensen werden wel in dienstvrijstelling gezet met behoud van wedde. Zo waren  er op 15 november  69 cliënten in deze situatie. Dit cijfer verandert continu. Zo openen deze week  terug de winkels waardoor het cijfer zal dalen. 

Reeds bij de eerste lock down hebben we gekozen om de mensen dienstvrijstelling te geven en hun wedde verder uit te betalen. Dit was een weloverwogen keuze omdat  :

• De procedure voor aanvraag tijdelijke werkloosheid  vrij omslachtig is Onze cliënten dienden  zelf de  formulieren, voor aanvraag tijdelijke werkloosheid, in te vullen en te bezorgen. Wat voor deze doelgroep vrij complex is.
• We vreesden er ook voor dat betalingen mogelijks niet tijdig zouden gebeuren waardoor men voorschotten op werkloosheidsvergoeding zou moeten aanvragen. Dit betekent opnieuw  een hogere werklast  voor onze  wijkwerkers. Zij ervaren reeds een hogere werkdruk door de hogere instroom.
• Het is ook voor de organisatie financieel voordeliger om aan de art 60 werknemer hun loon door te betalen, ongeacht of ze werken of niet. Waarom?

• We kregen bevestigd dat de POD/VDAB de loonsubsidie ten bedrage van 1295 euro verder zal betalen wanneer we de tewerkstelling schorsen maar de lonen verder uitbetalen. Ook werd bevestigd dat we de subsidie TWE eveneens verder zouden ontvangen.
• Dit is een hoger bedrag dan wanneer we de bijpassing bij tijdelijke werkloosheid zouden moeten compenseren. In dat geval moeten we immers het verschil tussen het minimumloon en het bedrag tijdelijke werkloosheid opleggen.
• Of we verlonen of in werkloosheid wegens overmacht zetten, heeft geen impact op hun tewerkstellingsdagen in activering, noch op hun rechten 

Ik veronderstel dat ook de Vlaamse overheid rekening houdt met deze bijzondere situatie, wat betreft de termijn (en de daaraan vasthangende subsidie) om een art. 60-traject te vervolmaken?

Zoals reeds eerder vermeld behouden we de toegekende subsidies ook tijdens de periodes van tijdelijke werkloosheid. 

Onze cliënten hebben hierdoor echter wel een kortere periode van werkervaring. Vanuit het VVSG ging men bespreken of de lopende trajecten mogelijks kunnen verlengd worden. Dit gezien de huidige subsidie slechts wordt toegekend voor 24 maanden.