Na een klacht van het Netwerk tegen Armoede heeft de Commissie zorgvuldig bestuur duidelijke richtlijnen uitgeschreven m.b.t. samenwerking tussen scholen en boekenleveranciers. Samengevat kunnen we stellen dat de Commissie erkent dat de scholen - ingeval ze samenwerken met een externe aanbieder van schoolboeken - een zorgverplichting hebben die een sociaal verantwoord beleid verzekert. Zodat het recht van iedere leerling op degelijk, betaalbaar en toegankelijk onderwijs gewaarborgd blijft. Uiteraard spreekt de commissie zich niet uit over de aard van de schoolboeken.
Werken secundaire scholen van het stedelijk net samen met externe leveranciers?
Heeft de schepen weet van gelijkaardige problemen?
Hoe worden deze problemen zoveel als mogelijk vermeden?
1. De stedelijke secundaire school werken inderdaad met externe leveranciers (de Standaard Boekhandel en Iddink).
2. Het gebeurt ook dat secundaire scholen geconfronteerd worden met ouders die moeite hebben om de schoolrekening te betalen.
De stedelijke secundaire scholen werken al enige jaren op verschillende manieren aan kostenbeheersing.
Tussen de scholen bestaan er verschillen in de praktische afhandeling.
- Voorbeeld De Wingerd: Voor de zomervakantie of bij inschrijving krijgen de ouders een overzicht van de te bestellen boeken, de prijs én de melding dat ze de boeken ook in een andere winkel kunnen kopen.
De concrete aankoop en betaling van de schoolboeken, gebeurt op de eerste schooldag. Dan is er ook een medewerker van de boekhandel op school aanwezig. Voor ouders die aangeven niet te kunnen betalen, gaan de scholen op zoek naar een mogelijke oplossing. Zo kan het een mogelijkheid zijn dat de school voorschiet en er door de ouders gespreid betaald kan worden.
- Voorbeeld SKI: elk jaar maken verschillende vakgroepen een oplijsting van de te bestellen boeken met als bril “zo weinig mogelijk”. De school vraagt om te bestellen via Iddink, maar maakt uitzonderingen als ouders daarom vragen. De betaling gaat rechtstreeks via Iddink, de school komt daar niet in tussen. Als leerlingen geen boeken hebben door niet-tijdige levering, dan worden voor hen kopies gemaakt.
- Los van de boeken (die staan doorgaans niet op de schoolrekening) kan de schoolfactuur in alle stedelijke secundaire scholen gespreid betaald worden. Dit werd expliciet zo opgenomen in de schoolreglementen.
- Indien geen alternatieve betaling gevonden wordt, betalen de scholen dit vanuit hun vzw. vriendenkring, dit is de sociale kas die door acties van ouders en sympathisanten wordt gespijsd.
3. De secundaire scholen van het stedelijk onderwijs lopen dit schooljaar samen een traject onder de begeleiding van de vzw Samen tegen Onbetaalde Schoolfacturen. Deze vzw. werd in 2017 op Vlaams niveau opgericht als samenwerking tussen onder andere het ministerie Onderwijs en Vorming, de onderwijs-netten, het netwerk tegen armoede, ouderverenigingen en welzijnszorg.
In het begeleidingstraject is het de bedoeling om in eerste instantie per school een zicht te krijgen op welke kosten er allemaal bij het schoollopen komen kijken. Deze oefening zal in januari 2020 rond zijn.
Op basis van deze foto zal er per school een actieplan opgesteld worden, dat als doel heeft om de thema’s armoede en kostenbeleid blijvend aandacht te schenken op school. Dit alles wordt uitgewerkt door een kernteam per school.
Er wordt ook ingezet op het sensibiliseren van de voltallige schoolteams, zodat het volledige team een concrete armoedesituatie kan oppikken en zodat er rekening mee gehouden kan worden.
Het is daarbij mijn bedoeling om net als in het basisonderwijs ook in onze secundaire scholen te evolueren naar een maximumfactuur, of ‘maximumfacturen’ per studierichting.
Tot slot geef ik ook mee dat we in de meerjarenbegroting voor het eerst ook middelen voorzien om ook flankerend vanuit het Onderwijscentrum hierop in te zetten, door secundaire scholen van de verschillende netten te adviseren en ondersteunen.
wo 20/11/2019 - 14:38