2020_GRMW_00049 - Principiële vaststelling van de namen 'Smaragdstraat', 'Turkooispad', 'Amethistpad' en 'Kwartspad' voor de doortrekking van de reeds bestaande Smaragdstraat en voor de nieuwe wegenis binnen de verkaveling gelegen Smaragdstraat - Oudenaardsesteenweg te Gent - Goedkeuring

• Het Decreet van 28 januari 1977 tot bescherming van de namen van openbare wegen en pleinen.

• Het Decreet van 28 januari 1977 tot bescherming van de namen van openbare wegen en pleinen, artikel 1.

Binnen de verkaveling gelegen Smaragdstraat - Oudenaardsesteenweg te Gent dienen 4 nieuwe wegen een naam te krijgen, zoals aangeduid volgens legende op bijgevoegd plaatsnaamgevingsplan.

Het Archief Gent deelde mee dat op deze locatie geen toponiemen beschikbaar zijn. Maar aangezien voor de naamgeving van de omliggende straten beroep werd gedaan op namen van halfedelstenen (Smaragdstraat, Saffierstraat, Robijnstraat, etc.), werd voor de namen van de nieuwe wegenis ook binnen deze piste gezocht. Na toetsing op gelijkluidendheid konden alle voorgestelde namen weerhouden worden.

Voor de nieuwe weg in het verlengde van de bestaande Smaragdstraat en aangeduid met groene kleur op het plan in bijlage wordt de bestaande 'Smaragdstraat' doorgetrokken. Smaragd is een variëteit van beril en geldt als de edelste steen uit de berilgroep. De kleurgevende stof is chroom, soms vanadium. Een smaragd is vaak troebel als gevolg van insluitsels (inclusies). Hoe helderder de steen, hoe hoger de prijs. Smaragd ontstaat door een combinatie van opdringend magma en metamorfe omzetting van gesteenten. Afzettingen komen daarom voor in pegmatietgangen of in de omgeving daarvan. De winning van kristallen vindt bijna uitsluitend plaats uit het moedergesteente, waar de smaragd gegroeid is in kleine gangen of op de wanden van holten. De smaragd is altijd beschouwd als de 'koning van de edelstenen'. Duizenden jaren voor Christus was hij al bekend en werd gewonnen en toegepast in sieraden, amuletten en kunstvoorwerpen. Men heeft smaragden gevonden in de grafkamers van Egyptische farao's, in Pompeï en in Herculaneum. Ook in de Bijbel worden smaragden genoemd. Bijzondere smaragden maken deel uit van schatten en museumcollecties. De bijzondere en opvallende kleur van deze edelsteen werd synoniem met de officieel erkende kleur smaragdgroen (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Smaragd).

Voor het pad aangeduid met turquoise kleur op het plan in bijlage wordt de naam 'Turkooispad' voorgesteld. Het mineraal turkoois is een gehydrateerd koper-aluminium-fosfaat. Het wordt om de blauwe kleur al sinds de oudheid gebruikt in sieraden. Het groene, geelgrijze, lichtblauwe, maar typisch blauwgroene turkoois heeft een wasglans en een vaal blauwwitte streepkleur. Het mineraal turkoois is genoemd naar Turkije, het land waarlangs het passeerde toen het mineraal voor het eerst Europa bereikte. De kleur turkoois is genoemd naar dit mineraal. Turkoois wordt voornamelijk gevonden als secundair mineraal in koper-ertsen. Het wordt al eeuwenlang gebruikt in sieraden en ter verfraaiing van gebouwen (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Turkoois_(mineraal).

Voor het pad aangeduid met gele kleur op het plan in bijlage wordt de naam 'Kwartspad' voorgesteld. Kwarts is een vorm van siliciumdioxide. Het vormt meer dan 12% van het volume van de aardkorst. Kwarts is daarmee een van de meest voorkomende mineralen in de aardkorst. Zand en graniet bestaan voor een groot deel uit kwarts. Zeer zuiver kwarts komt voor in bergkristal. Onzuiverheden komen echter vaak voor. De onzuiverheden bestaan uit verschillende ionen. Tijdens de groei van het kristal worden zij in het kristalrooster opgenomen. Het aluminium en ijzer zijn verantwoordelijk voor de kleur van een aantal kwartsvariëteiten. Vooral in combinatie met ioniserende straling treedt het kleureffect op. Kwartskristallen kunnen over andere mineralen heen groeien zoals bij rutielkwarts het geval is. Kwarts is een belangrijk mineraal in stollingsgesteenten, zoals graniet. Kwarts ontstaat bij het afkoelen van een gesmolten silicaatmassa. Ook het afkoelen van een hete oplossing van orthokiezelzuur kan tot kwarts leiden. Het afkoelen moet traag verlopen. Dan ontstaan (grote) kristallen. Omdat het kristalliseren vrij traag gaat, ontstaat bij snelle afkoeling van gesmolten silica vaak een glas. De grootste kristallen ontstaan door de invloed van heet water op gesteenten. Hierbij lost SiO₂-houdend gesteente op in de vorm van orthokiezelzuur. Bij afkoeling van de oplossing slaat het zuur neer in holtes (geoden) en scheuren. Kwarts is chemisch vrij inert. Onder atmosferische condities lost het slecht op in water. De oplosbaarheid in water is bij 25 °C tussen de 6 en 11 mg/l. Dit betekent dat bij verwering van kwartshoudende gesteenten kwarts nauwelijks oplost. Hierdoor is de meest voorkomende vorm van kwarts zand en zandsteen. De kristallen zijn reeds bekend vanuit de oudheid. De oude Grieken gebruikten stukken kwarts om hun handen in de zomer af te koelen. De naam kwarts komt van het Duitse Quarz (van Slavische oorsprong). De Romeinen dachten dat kwarts permanent gestold water (ijs) was omdat kwarts vooral in gletsjers werd gevonden (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Kwarts).

Voor het pad aangeduid met paarse kleur op het plan in bijlage wordt de naam 'Amethistpad' voorgesteld. Amethist is een violette variëteit van het mineraal kwarts en is de bekendste steen uit de kwartsgroep (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Amethist).

Over deze plaatsnaamgeving zal het advies van het Cultuurplatform Gent-Kernstad worden ingewonnen.

Conform het Decreet tot bescherming van de namen van openbare wegen en pleinen van 28 januari 1977, zal na de principiële vaststelling door de gemeenteraad een openbaar onderzoek worden georganiseerd.