Tijdens de gemeenteraad van april 2019 hield ik net als een aantal collega’s een tussenkomst omtrent de invoering van de 'Lage Emissie Zone (LEZ)' in Gent, begin volgend jaar. Deze hypocriete maatregel is eigenlijk een platte taks, want men mag blijven “vervuilen” met oudere wagens als de voorziene geldboetes maar betaald worden.
Eigenlijk wordt het rijden onder de vastgestelde norm alleen toegelaten voor wie dit kan betalen. Wie is hier uiteindelijk de dupe van? Opnieuw de minder gegoede burger die zich geen nieuwe auto kan veroorloven.
Ik heb schepen Heyse in het verleden al verschillende keren gevraagd om gepaste sociale maatregelen voor de Gentenaars die in dit geval verkeren. De stad heeft dit deels toegezegd, maar de voorgestelde maatregelen zijn selectief en ontoereikend.
Maar er is nog een categorie van mensen die zwaar in de problemen komt: de ondernemers, in het bijzonder de marktkramers. Unizo reageerde in het verleden al bezorgd over de komst van een 'LEZ.' Zij stelden onder meer, en ik citeer : “Voor ondernemers is er op vlak van ondersteunende maatregelen weinig voorzien. Zo zal de slooppremie bijvoorbeeld niet gelden voor ondernemers. Er is ook geen subsidie voor openbaar vervoer of autodelen”.
De stad beloofde een oplossing is, maar blijkbaar is wat nu voorligt, niet voldoende. Zo verscheen nog niet zo lang geleden in de kranten een nieuwe noodkreet van de marktkramers. Marktkramers zouden immers jaarlijks 1.750 euro moeten betalen om wekelijks 10 minuten in de 'LEZ' te rijden. Hun enige alternatief is de aankoop van een nieuwe marktwagen, maar de kostprijs bedraagt honderdduizenden euro’s.
Er wordt duidelijk gesteld dat er van de Gentse markten niets meer zal overblijven omdat voor vele marktkramers het sop de kool niet meer waard zal zijn. Voor de handelaars die wel nog de markten zullen aandoen, wacht een extra jaarlijkse taks.
Schepen Sofie Bracke stelt in de krant dat ze alles heeft gedaan wat mogelijk is om de marktkramers te steunen. Maar uiteindelijk steekt ze zich wat weg achter de Vlaamse regelgeving. Ik vind dit nogal zwak. In verschillende Gentse dossiers bewijst deze stad vaak dat ze creatief kan omspringen met regelgeving. Waarom kan deze meerderheid dit nu niet?
Op welke manier wil deze stad Gent ervoor zorgen dat m.b.t. deze problematiek er nog een haalbare oplossing wordt uitgewerkt?