Tijdens het zomerreces konden we via de kranten vernemen dat de directeur van NTGent beslist heeft om het kunstwerk van Honoré d’O in de inkomhal weg te halen.
Kan u mij de huidige stand van zaken en de toedracht van dit verhaal toelichten?
Uw liefde voor beeldende kunst is zeer groot, en het siert u dat u het steeds opneemt voor Gentse kunstenaars.
Ik geef u graag eerst wat achtergrond vooraleer de huidige stand van zaken toe te lichten.
Honoré d’O werd door NTGent aangezocht om een kunstwerk te maken voor de inkomhal van NTGent in het kader van de subsidie die zijzelf kregen van het Fonds voor Culturele Infrastructuur. U weet wellicht dat wanneer de Vlaamse overheid mee investeert in een bouwproject (zoals renovatie van het KNS gebouw) dat dan ministens een bepaald percentage van het bedrag aan kunstintegratie besteedt moet worden[1].
Als Stad zijn we daarin op geen enkel manier bij betrokken geweest. Het was enerzijds een verplichting in het kader van de FOCI subsidie, en anderzijds een artistieke keuze van Johan Simons als artistiek directeur. Je zult je wellicht nog herinneren dat voor de integratie van Honoré er een kunstintegratie van Wim Opbrouck de inkomhal sierde. Het is NTGent die een overeenkomst heeft met de kunstenaar en die ook eigenaar is van het kunstwerk.
De gesprekken tussen de kunstenaar en NTGent i.v.m. de aanpassing of verwijdering van het werk werden mij een eerste keer gesignaleerd in april van dit jaar, maar ik ben in dit verhaal maar echt betrokken geraakt op 26 juni van dit jaar op het moment dat ik samen met minister Gatz werd aangeschreven door Honoré d’O. Ik heb diezelfde dag nog samen gezeten met de zakelijke directeur van NTGent en mij laten informeren over dit dossier. En heeft er daarbij op aangedrongen dat alle afspraken met de kunstenaar zéér duidelijk op papier zouden staan.
In dat gesprek werd mij verzekerd dat er uitvoerig overlegd werd gepleegd met de kunstenaar en dat er in onderling overleg afspraken werden gemaakt over het tijdelijk weghalen van het werk, het plaatsen van een bordje aan de muur waarin het verdwenen werk zou worden geduid en de opmaak van een boek over het werk. Het feit dat deze overeenkomst nog niet als een overeenkomst op papier stond was naar het zeggen van de zakelijke directie alleen te wijten aan het feit dat de medewerker die het contract zou opmaken op dat moment nog met verlof was.
Ik heb net als u moeten vaststellen dat in de weken nadien het gesprek vooral via de media gevoerd werd met open brieven en opinies. Los van het feit dat elk gesprek over kunst een boeiend en zinvol gesprek is, had ik het liever anders gehad. Ik heb daarom ook het initiatief genomen om, in overleg met minister Gatz, een bemiddelaar te zoeken om het gesprek opnieuw op te starten. Hiervoor heb ik de verantwoordelijke gecontacteerd die deze kunstintegratie opvolgt bij de Vlaamse overheid. Zij heeft immers ook ervaring en expertise vanuit andere kunstintegraties die in de loop der tijd zijn aangepast, verplaatst of weggehaald. Cultuurgebouwen zijn immers ook dynamische gebouwen die intrinsiek aan verandering onderhevig zijn. Niet in het minst bij een wissel van een artistieke directie. Daarnaast heb ik ook het SMAK gecontacteerd met de vraag of zij mee wilden instaan voor de conservatie van het werk. NTGent had het SMAK hiervoor trouwens zelf ook al aangezocht in overleg met Honoré.
NTGent heeft onmiddellijk na mijn voorstel aangegeven dat graag opnieuw aan tafel gaan zitten. Honoré was op het moment van mijn mail nog in het buitenland. Ik hoop dat hij ook positief zal antwoorden op mijn voorstel.
di 18/09/2018 - 15:05