2018_MV_00200 - Mondelinge vraag van raadslid Astrid De Bruycker: zittenblijven in het stedelijk basisonderwijs

Het is belangrijk om te weten dat er een wettelijk kader is:

• In het lager onderwijs beslist de school of een leerling mag overgaan, of moet zittenblijven. De school kan wel afstand doen van dat beslissingsrecht, en de keuze aan de ouders laten. Een school die beslist dat een leerling moet overzitten, moet die beslissing schriftelijk motiveren en mondeling toelichten aan de ouders. Ook moet zij aandachtspunten voor het volgende schooljaar formuleren, zodat het kind gericht begeleid kan worden en niet gedemotiveerd geraakt (bv. een leerling in het eerste leerjaar doet gans het jaar zijn best en moet dan opnieuw zijn jaar opnieuw doen, samen met kleuters die helemaal niet kunnen lezen en schrijven).
• Een kind kan niet langer dan 8 jaar in het gewoon lager onderwijs blijven. Ouders kunnen niet verplicht worden om hun kind een 8ste jaar lager onderwijs te laten volgen. Omgekeerd kunnen de ouders alleen beslissen om hun kind een 8ste jaar lager onderwijs te laten volgen na een gunstig advies van de klassenraad en een advies van het CLB.

Uiteraard werken alle stedelijke scholen zoals de regelgeving voorschrijft.

Wij adviseren de stedelijke scholen ook de CLB-contactpersoon te betrekken (mits toestemming van de ouders) als er een intentie tot zittenblijven is. Scholen proberen er ook voor te zorgen dat dit niet op het einde van het schooljaar naar boven komt, er zijn al veel eerder contactmomenten met de ouders. Op die manier verschieten de ouders niet op het einde van het schooljaar.

We proberen het zoveel mogelijk te vermijden, het is eerder een uitzondering, we onderschrijven dan ook de visie van OVSG. Maar soms, in het belang van het kind en gezien het traject van het kind, wordt er wel voor gekozen.

Specifieke cijfers van stedelijk onderwijs kan ik u niet geven.

We zitten namelijk met heel wat methodescholen waar er niet per jaar of per leeftijdsgroep gewerkt wordt.

Dat heeft als nadeel dat de cijfers moeilijk om aan te leveren zijn.

Het voordeel is dat – opnieuw naar het kindje van het eerste leerjaar – het kindje eigenlijk 2 jaar de tijd krijgt om bij te benen in plaats van 1 jaar. En dat zorgt er bij veel kinderen voor dat ze ruimte hebben om nog een sprong te maken. Op die manier vermindert het zittenblijven en ook mogelijke negatieve effecten.

Zo werken geeft meer mogelijkheden om te differentiëren en zorgt er ook voor dat een kindje die het eerste leerjaar volgt en niet volledig mee is, toch in dezelfde klasgroep blijft. Het kindje blijft bij zijn leeftijdsgenootjes en moet niet vanaf nul beginnen. Het zorgt voor een tussenniveau.

Als we dan toch kijken naar de cijfergegevens, dan kijken we naar de gemeenterapporten (die gaan over meer dan enkel het stedelijk onderwijs).

De cijfers:

We zien dat het licht afneemt. Zowel in absolute als in relatieve cijfers.

De link met thuistaal is vanuit de gemeenterapporten niet te maken.

We gaan wel kijken wat we kunnen halen uit de gemeenterapporten en uit de rapporten die de scholen ontvangen. Zitten blijven en schoolse voorderingen zitten daar niet in.

Ik had bij alle scholen de cijfers kunnen opvragen. Dat heb ik niet gedaan omwille van de plan last, zeker omdat we weten dat de scholen hierover klagen. We moeten op centraal niveau bekijken wat zinvol is.

Concluderend: we volgen de wetgeving, we onderschrijven de visie van OVSG en de cijfers van heel Gent zijn licht dalend en dus positief.