De werkloosheid in Gent is de laatste tijd aan het dalen. Dat is vanzelfsprekend een goeie zaak. Ook de jeugdwerkloosheid daalt - gelukkig - opmerkelijk in vergelijking met voorbije jaren.
Er is, tegen de algemene tendens in, wel een stijgende groep werklozen de laatste jaren, namelijk het aantal +60 jarigen. Daarover stelde ik reeds een schriftelijke vraag, waarop er een uitgebreid antwoord kwam met verklaringen. Uiteraard is een deel van de stijging te wijten aan de maatregelen die pensioenleeftijd doet opschuiven en de beschikbaarheid die voor SWT (brugpensioen) noodzakelijk is. Daarnaast is er ook realiteit dat +60-jarigen niet snel aangeworven worden en dat de maatregelen die Vlaanderen voorziet, weinig effect hebben.
Kunnen we vanuit Gent ageren? Enerzijds met maatregelen vanuit het Gentse, anderzijds naar de bovenlokale overheden toe?
Zoals u aangeeft, stijgt de werkloosheid bij 60+’ers.
Dat is geen nieuw fenomeen. Ook dat blijkt uit de cijfers die u citeert.
De stijging was het sterkst in 2015, toen het aantal werkzoekenden boven de 60 op één jaar tijd ruim verdubbelde. Sinds eind 2014 is het aantal werkzoekenden boven de 60 verdrievoudigd.
Toch blijven de absolute aantallen 60+’ers in de werkzoekendenpopulatie eerder beperkt: eind november ging het in Gent om 623 mensen, op een totaal van 13.910 Gentse werkzoekenden (ca. 4,5 %).
Laat me toe te benadrukken dat dit niet om een typisch Gents of grootstedelijk probleem gaat. De stijging doet zich in heel Vlaanderen voor.
De verklaring ligt in de relatie tussen de lage job kans bij werkzoekenden, ouder dan 60, en enkele federale hervormingen op het vlak van onder meer de beschikbaarheid van bruggepensioneerden.
Die is sinds januari 2015 fors verstrengd, waardoor er meer 60+’ers in de werkloosheidscijfers geregistreerd worden, terwijl hun kans om uit die cijfers te raken veeleer klein is.
Naar aanleiding van uw schriftelijke vraag heb ik dit probleem afgelopen vrijdag besproken met de VDAB. Uit dat gesprek blijkt dat het om een groep gaat, die VDAB niet prioritair activeert.
De meeste 60+’ers moeten ‘aangepast beschikbaar’ zijn voor de arbeidsmarkt (in tegenstelling tot ‘actieve beschikbaarheid’ van andere groepen, en bijvoorbeeld ‘passieve beschikbaarheid’ bij bruggepensioneerden vroeger).
Die ‘aangepaste beschikbaarheid’ betekent dat ze wel moeten ingaan op job- en opleidingsaanbiedingen van de VDAB, maar dat hun zoekgedrag niet wordt gecontroleerd.
Lees: ze hoeven niet actief te zoeken naar werk, maar kunnen wel een beroep doen op alle diensten van de VDAB, als ze dat willen.
Of er bijkomend maatregelen nodig zijn om deze groep naar werk te begeleiden, is geen makkelijke vraag.
In ieder geval is het een raar signaal indien je 60+’ers plots actief zou gaan activeren, terwijl het aantal jonge werkzoekenden, hoewel dalend, nog steeds hoog blijft.
Belangrijk is dat de 60+’ers van alle diensten binnen de VDAB gebruik kunnen maken, en dat de VDAB verplicht is met de 60+’ers actieplannen op maat uit te werken, binnen een bepaalde periode na inschrijving bij de VDAB.
Deze mensen worden dus wel degelijk opgevolgd.
Gelet op het Vlaamse karakter van de stijging, is het echter aan de Vlaamse overheid om eventuele bijkomende maatregelen voor te stellen.
In ieder geval zal ze daar in ons, als stedelijke overheid, een partner vinden als ze dat niet met een geheven vinger doet, en deze mensen ‘verplicht’ tot iets wat misschien niet meer realistisch is.
Vlaanderen zal wel een partner in ons vinden, als ze oudere werkzoekenden op mensenmaat bejegent.
Met respect voor hun ervaring. En vanuit de overtuiging dat je niet afgeschreven bent op je 60. Maar integendeel nog wezenlijk aan onze samenleving kan participeren.
wo 13/12/2017 - 09:46