2017_MV_00445 - Mondelinge vraag van raadslid Wis Versyp: Rellen VIP-school

-Kan de schepen de feiten toelichten? Welke maatregelen worden er genomen?

-Wat is de stand van zaken op vlak van agressie-incidenten (door leerlingen, familieleden, enz. tegenover directie, leerkrachten, andere leerlingen en hun familieleden) in de VIP-school in het bijzondere en in het stedelijk onderwijs in het algemeen? Worden er systematisch cijfers bijgehouden? Is er een toename van incidenten? Is er een uitgewerkt agressie-beleid?

-Kan de schepen het personeelsverloop en ziekteverzuim op de VIP-school toelichten: blijven de cijfers binnen de gangbare marges of stelt

-Kan de schepen de juiste omstandigheden van dit jammerlijk voorval schetsen?

-Er heerst onrust en misnoegdheid onder de leerkrachten. Hoe wordt hieraan tegemoet gekomen?

Eerst en vooral over de terminologie.

Collega, u hebt het woord nu niet uitgesproken maar diende de vraag wel zo in. De titel van uw vraag luidt: ‘Rellen op de VIP-school’, en u herhaalt het in de toelichting.

Alstublieft collega, als er problemen zijn moeten we die uiteraard benoemen. Ik heb geen enkel probleem met de vragen die collega Van Renterghem indiende en zal uiteraard ook uw vragen beantwoorden. Maar de vraag die ik me stel: waar heeft u dat vandaan?

U verwees zelf naar de media. In de krant was er sprake van een vechtpartij, en ook daar heb ik contact opgenomen met de journalist en hen vriendelijk verzocht om voorzichtig met het woordgebruik om te gaan. Want als een leerling een leerkracht aanvalt, zie ik dit niet als een vechtpartij. Dat lijkt te insinueren alsof de leerkrachten hebben gevochten en iedereen met elkaar vocht. Maar dat is voor de rekening van de pers.

We moeten allemaal goed nadenken over de terminologie die we gebruiken. De afgelopen gebeurtenissen hebben een grote impact op de school, maar de woorden die wij allemaal hanteren kunnen een even grote impact hebben. Ik heb het opgezocht en bij een ‘rel’ spreekt men over een grootschalige verstoring van de openbare orde waar politie/soldaten bij betrokken worden. Ik weet dat ik op de vragen moet antwoorden en zal dat met plezier doen, maar ik heb ook een vraag voor u: van waar haalt u het om bij dezen over een rel te spreken?

En dan nu naar de inhoud van de zaak. U zult merken dat ik absoluut niet wil minimaliseren wat op de VIP-school gebeurd is. Ik neem dit zeer ernstig!

1.           Kan de schepen de feiten toelichten? Welke maatregelen worden er genomen?

Feiten

• Op donderdag 26 oktober komt de betrokken leerling (uit 4^de office retail) samen met zijn broer en een derde naar het oudercontact om zijn rapport op te halen.
• Daags voordien was er een huisbezoek door een afgevaardigde van de school met de mama van de jongen in kwestie. De ouders leven gescheiden. Dit huisbezoek kwam er omdat de school voordien ondanks verwoede pogingen geen contact kon leggen met de ouders.
• Voor alle duidelijkheid: de jongen was niet geschorst, zoals in de media werd gesteld. Wel waren er heel wat problemen. Deze maakten het voorwerp van het huisbezoek uit en die werden ook aanvaard door de mama.
• Toen de leerling die avond bij zijn klastitularis het rapport komt opvragen, grijpt de aanwezige derde plots de GSM van de leerkracht en loopt er mee naar buiten.
  De leerkracht volgt de derde naar buiten.
• De GSM wordt teruggegeven, maar daarop krijgt de leerkracht klappen. Andere leerkrachten en ouders snellen te hulp. In het verdere tumult dat ontstaat, vallen er nog rake klappen.
• De daders worden achtervolgd op straat tot de politie twee van hen kan inrekenen.
• De vier betrokken leerkrachten gaan nadien naar het ziekenhuis voor een scan. Ondanks de verwondingen is gelukkig niemand moeten blijven.

Maatregelen

• Daags nadien zijn onmiddellijk alle leerlingen toegesproken door de directie.
• Er werden klasbezoeken afgelegd en er volgde een interne mailing naar alle leerkrachten.
• Leerkrachten zochten en vonden ook steun bij elkaar.
• De leerling in kwestie werd natuurlijk onmiddellijk geschorst en wordt definitief uitgesloten.
• Vanuit het schoolbestuur kwam de nodige ondersteuning tijdens dit proces. Er wordt voorzien in psychologische hulp voor personeelsleden en de slachtoffers worden juridisch bijgestaan en verder geholpen betreffende verzekering en dergelijke.
• Het schoolbestuur zal zich ook burgerlijke partij stellen in deze zaak

2.     Wat is de stand van zaken op vlak van agressie-incidenten (door leerlingen, familieleden, enz. tegenover directie, leerkrachten, andere leerlingen en hun familieleden) in de VIP-school in het bijzondere en in het stedelijk onderwijs in het algemeen? Worden er systematisch cijfers bijgehouden? Is er een toename van incidenten? Is er een uitgewerkt agressie-beleid?

Ik kan stellig zeggen dat dit nooit eerder is gebeurd noch in de VIP-school noch in het stedelijk onderwijs. Dit was een uitzonderlijk incident. Fysieke agressie gebeurt normaal niet op de VIP-school. Er is dus geen sprake van toename van agressie en er is wel degelijk een uitgewerkt agressie-beleid. Ik licht even het bestaande beleid van de VIP-school toe:

• de globale aanpak van de school focust steeds op een positief schoolklimaat, op zorg en op preventieve acties.
• De school heeft een uitgekiend sanctiebeleid, dat vertrekt vanuit het zogenaamde ‘token-economie-model’: een sanctiebeleid dat werkt met stippen waar leerlingen ook stippen kunnen wegwerken.
• Na elke sanctie en na elke verbale agressie volgt er sowieso een HERGO-gesprek (een HERstelgericht GroepsOverleg) tussen de betrokkenen.
• Elk incident wordt gemeld in het leerlingenvolgsysteem
• Er wordt regelmatig gewerkt met Time-out projecten, zowel individueel als op klasniveau.
• Elke klastitularis leert zijn leerlingengroep kennen via het ‘MACHTIG-project’ van VZW Eclips. Hier ligt de focus op kennismaking en een gezonde verbaal-assertieve houding i.p.v. een agressieve houding. De jongen in kwestie was op dit vlak al opgevallen en de begeleiding was opgestart.
• Daarnaast is er een werkgroep risicogedrag en een stappenplan rond agressie.
• Er wordt sterk ingezet op ouderbetrokkenheid. En de VIP-school doet intensief mee aan het SODA-project in de derde graad waar de attitudes stiptheid, orde, discipline en een professionele houding worden gestimuleerd.

Natuurlijk zorgt dergelijke gebeurtenis voor een schokgolf onder personeel en maar ook bij de leerlingen.

De directeur meldde me dat de eerste dag na de herfstvakantie verschillende leerlingen spontaan hun medeleven en hun spijt kwamen betuigen dat zoiets op hun school kon gebeuren. Collega’s, ook dat is de VIP-school en ook dat zijn de leerlingen van VIP-school, vooral dat.

3.     Kan de schepen het personeelsverloop en ziekteverzuim op de VIP-school toelichten: blijven de cijfers binnen de gangbare marges of stelt zich hier een probleem?

Het personeelsverloop en het ziekteverzuim liggen op de VIP-school niet hoger of lager dan elders in Vlaanderen.
Ondanks dit jammerlijk incident is de samenhorigheid en de beroepsfierheid hoog op de VIP-school. Ze geloven in hun school, ze staan voor hun school en ze staan er voor elkaar. Het team en de teamspirit zijn positief en dat is belangrijk voor zowel leerkrachten als leerlingen.

Natuurlijk – en dat hebben wij vanuit het schoolbestuur ook gecommuniceerd naar alle betrokken leerkrachten- is het vaak lesgeven onder moeilijke omstandigheden.
De VIP telt 96% ses-leerlingen (sociaal-economische status van de gezinnen waaruit de leerlingen komen). Er zitten leerlingen bij die dakloos zijn, er zitten leerlingen bij die hun school niet kiezen op basis van hun interesse maar omdat ze weten dat ze kunnen leren koken en mee-eten. De grootstedelijke context met al zijn uitdagingen is daar dagelijkse realiteit. Leerkrachten hebben zeker geen pasklare antwoorden op alle problematieken die zich stellen. Niet in het minst op de problematieken die gelieerd zijn aan kans-armoede en de precaire sociaaleconomische situatie van heel wat gezinnen.

Ondanks de moeilijke omstandigheden slagen de leerkrachten erin om het beste uit elke leerling naar boven te halen. Als stadsbestuur moeten we er staan om de leerlingen en leerkrachten te ondersteunen. We moeten daarnaast ook het signaal geven dat we dergelijk gedrag niet aanvaarden. Net daarom sluiten we de leerling uit, en dat is zeker niet iets wat elke week gebeurd op de school. Integendeel, het stedelijk onderwijs draagt zorg voor haar leerlingen en werkt herstelgericht. We geven ze veel kansen. Dat is onze cultuur en daar staan we voor, maar er zijn ook grenzen. Die leerling moet nog wel ergens anders aan de slag en moet nieuwe kansen krijgen. Ook dat is mijn zorg: hoe moet het nu met die leerling verder?