Momenteel (bij indiening van commissievraag) leeft het federaal debat over de rol van de maatschappelijk assistent en meldingsplicht in functie van radicalisering volop. Maar het recente wetsvoorstel roept ook heel wat vragen op, niet in het minst over de bescherming van het beroepsgeheim. Ook VVSG drukte zijn bezorgdheid uit, i.c. over een te weinig restrictieve inperking van de geheimhoudingsplicht.
OCMW’s hebben natuurlijk een opdracht als het gaat over voorkomen en bestrijden van radicalisering. Binnen de Stad namen we in het verleden al initiatief om mogelijke radicalisering op een verstandige manier aan te pakken. De drie pijlers hierbij: preventie, curatie, repressie zijn cruciaal om radicalisering ten gronde te benaderen.
Binnen 'radicalisering in de kering' is er ruimte voor maatschappelijk assistenten die vragen of twijfels hebben bij mogelijke radicalisering van een cliënt om dit te melden en/of in dialoog te gaan, met mogelijke opvolging van verschillende diensten die met de nodige expertise dit gaan onderzoeken. Dit proces lijkt goed te verlopen met respect voor de cliënt en de integriteit van de maatschappelijk assistent.
Hoe evalueert de schepen de positie van de maatschappelijk werker en de relatie van de cliënt in de Gentse aanpak van radicalisering in de kering?
Hoe evalueert de schepen de positie van de cliënt in kader van radicalisering in de kering?
Geeft de huidige wetgeving MA’s voldoende mogelijkheden af te wijken van de geheimhoudingsplicht, wanneer hogere waarden in het gedrang komen?
Radicalisering is een gelaagd en complex probleem.
Een integrale aanpak is noodzakelijk.
Met het samenwerkingsprotocol ‘kernteam radicalisering in de kering’ (TRIK) bieden we in Gent al een goed antwoord op deze maatschappelijke evoluties met een gecoördineerd beleid op 3 sporen: preventief, curatief en repressief.
Het kernteam wordt voorgezeten door de burgemeester of diens afgevaardigde en bestaat uit vertegenwoordigers van het parket, lokale politiezone Gent, casemanager uit dep samenleven, welzijn en gezondheid, vertegenwoordigers uit onderwijs, vertegenwoordiging uit OCMW en de juridische dienst.
Alle leden van het kernteam beschikken over een mandaat om namens hun organisatie in het kader van deze doelstelling informatie te delen.
Met deze getrapte methodiek kunnen maatschappelijk werkers een dossier die hen zorgen, baart laten aanbrengen in het TRIK team.
Daar wordt het dossier besproken vanuit verschillende disciplines en wordt een objectieve inschatting gemaakt.
De verantwoordelijkheid van het delen van informatie wordt dus niet gelegd op bij het individu maar op niveau van de organisatie.
Want wanneer gedraagt iemand zich vreemd?
Wanneer is iemand een potentiële terrorist?
Welke zaken moet je melden?
Wie is verantwoordelijk als iemand zich vergist, en onschuldigen schade berokkend?
Via het TRIK team wordt zowel de positie van de maatschappelijke werker als deze van de cliënt in deze beschermd.
Ook zijn vertrouwensrelatie met de cliënt wordt niet geschonden.
Het nieuwe wetsvoorstel legt echter alle instellingen van de sociale zekerheid (o.a. OCMW) 2 verplichtingen op.
Enerzijds zijn de instellingen verplicht de noodzakelijke administratieve inlichtingen te geven aan de procureur des Konings. Aan de andere kant kunnen personen die weigeren informatie te geven strafrechtelijk worden vervolgd. Actieve informatieplicht wordt dus ingevoerd voor personeelsleden op individueel niveau.
Dit vind ik dan ook geen goede zaak.
Dit wetvoorstel is ook in tegenspraak met de oprichting van de lokale integrale veiligheidscellen door minister Jambon.
Met team ‘radicalisering in de kering’ hebben we een goed werkend instrument die aan alle nieuwe verplichtingen zal voldoen.
We moeten onze werkwijze dus niet aanpassen.
Bij vermoeden kan de maatschappelijke werker dit melden, maar dit zal in Gent goed omkaderd en niet ondoordacht gebeuren.
Ook de verplichting om inlichtingen aan het parket te geven, gebeurt nu al binnen het team radicalisering in de kering!