Onlangs communiceerde het stadsbestuur van Amsterdam dat het een gul project voor kinderen in (kans)armoede organiseert. Duizenden kinderen en jongeren (of hun ouders) krijgen tijdens de eindejaarsperiode een bon voor de aankoop van ofwel kleding, speelgoed of babyspullen.
Ik vond dit een hartverwarmend gebaar, want deze tijd van het jaar is één van de meest confronterende periodes voor mensen in (kans)armoede, en dan vooral voor kinderen en hun ouders. Terwijl anderen mooie cadeaus krijgen, is dat voor hen niet het geval, tot verdriet van zowel de kinderen als de ouders die de feestdagen met een wrang gevoel van schuld en schaamte tegemoet gaan. De eindejaarsperiode is een tijd van geven en anderen een warm hart toedragen. Gezien het armoedebeleidsplan kinderarmoede een belangrijk aandachtspunt is, vind ik het de moeite waard om een soortgelijk initiatief ook in Gent te overwegen.
Natuurlijk is het al wat laat om dergelijk groots event te organiseren en er het bijhorende budget voor vrij te maken. Maar ik vind het de moeite waard om dit idee mee te nemen naar het nieuwe jaar zodat we hier in Gent nog een kleiner maar even waardevol project kunnen uitwerken. Laat ik hierbij ook onmiddellijk onderstrepen dat dit geen sinterklaaspolitiek is. Kinderen en gezinnen die in armoede leven ervaren het hele jaar door dat ze niet meekunnen met de rest van de samenleving. Structurele armoedebestrijding moet natuurlijk de eerste prioriteit blijven. Het is daarom dat ik het belangrijk vind dat we ernaar streven de feestdagen voor iedereen te maken.
Kunnen we, als dit niet dit jaar kan, voor de komende jaren rond de feestdagen een project voor kinderen in (kans)armoede opzetten in samenspraak met het middenveld?