Aanvullend op het ‘volwaardig’ publiek sanitair telt Gent nog tientallen publieke urinoirs. Ruim tien jaar geleden maakte een groot deel van de klassieke urinoirs, opgetrokken in betonsteen met kern in arduin, plaats voor een waterloze variant met dezelfde vormgeving als de eerder ontworpen bushaltes. De waterloze urinoirs kwamen er vooral omdat water en urine samen voor een sterke geurhinder zorgen.
Vandaag zijn er echter nog steeds klassieke, betonnen urinoirs aanwezig in het straatbeeld en die zorgen voor de nodige geurhinder. Zo klagen omwonenden, gebruikers van het openbaar vervoer en marktkramers aan het Edmond van Beverenplein over de niet te harden stank die het urinoir er, vooral in de zomermaanden, veroorzaakt.
Concreet heb ik dan ook volgende vragen: