De media en in het bijzonder het programma Terzake brachten onlangs de drugsproblematiek in de Brugse Poort onder de aandacht.
Het is evident dat ondanks de vele initiatieven die het stadsbestuur neemt de toestand in deze wijk op dat vlak nog ver van ideaal is.
De burgemeester stelt in een reactie dat “hij er met de betrokken diensten zal over praten”
In dit verband had ik graag antwoord op volgende vragen:
Heeft de burgemeester al overlegd met zijn diensten en wat is hiervan het resultaat?
Welke bijkomende maatregelen worden er genomen om de drugsoverlast in deze wijk te verminderen en de problematiek beter aan te pakken?
Is het stadsbestuur ermee eens dat het vinden van drugsspuiten in de onmiddellijke omgeving van spelende kinderen, zoals dat te zien is in de reportage, onaanvaardbaar is? Welke maatregelen worden genomen om deze zeer concrete overlast te stoppen?
Met vriendelijke groeten,
Isabelle De Clercq
Fractievoorzitter en Gemeenteraadslid N-VA
Ik ben op de hoogte van de problematiek in Gent. Ik kan u mededelen dat het stadsbestuur de drugproblematiek wel degelijk zeer serieus neemt.
Dankzij het al jaren gevoerde integrale beleid waarin preventie, hulpverlening en repressie centraal staan, is dit fenomeen in onze stad beheersbaar gebleven. De reportage van Terzake gaf wel een heel eenzijdig beeld van de situatie in de Brugse Poort en was vooral sensatiegericht. Zoals Professor De Ruyver terecht stelde in een reactie zou een dergelijke reportage trouwens makkelijk in 20 à 30 andere Belgische steden kunnen worden gemaakt.
Wil dit zeggen dat het stadsbestuur blind is voor een aantal bestaande problemen gelieerd aan druggebruik? Helemaal niet. Op 14 december, dus voor de reportage in kwestie, werd op de stuurgroep drugcoördinatie van de Stad Gent beslist om in 2013 een aantal nieuwe speerpunten in ons lokaal drugbeleid te lanceren. De drugrealiteit is namelijk steeds in beweging en we willen hier als stad dan ook op kunnen inspelen. Het bestrijden van drugoverlast is één van de thema’s die we verder zullen uitwerken, ook het nog meer buurtgericht aanpakken van dit fenomeen staat op de agenda (als voorbeeld werd in de stuurgroep trouwens de Brugse Poort aangegeven). Via een Open Vergadering Drugbeleid willen we met het hele veld (dus van justitie tot straathoekwerk) deze speerpunten vorm laten krijgen zodat in een lokaal drugbeleidsplan de activiteiten van de komende jaren kunnen worden vastgelegd. Op 25 januari zitten we opnieuw samen met de stuurgroep drugcoördinatie om dit concreet te organiseren.
Ondertussen zaten we, ikzelf, politie en de drugcoördinator ; ook al samen met een aantal sleutelfiguren uit de Brugse Poort om enerzijds zoveel mogelijk informatie te verzamelen en anderzijds om zoveel mogelijk partners te bereiken om het Gentse drugbeleid mee uit te voeren. Zowel de oorzaken als de gevolgen van druggebruik liggen namelijk in zoveel verschillende levensdomeinen dat enkel een brede, globale aanpak dit fenomeen effectief kan aanpakken.
De geïntegreerde aanpak omvat ook een repressief luik waarbij de politie, in het bijzonder het O-team en het stropteam, op regelmatige basis controleacties uitvoert op de wijk Brugse Poort . Deze acties zijn gebaseerd op artikel 34.3 van de Wet op het politieambt. Ik verleen hiertoe als burgemeester steeds toestemming.
Nogmaals dat er een probleem is hoeft geen betoog. Drugs, illegaliteit, criminaliteit en marginaliteit lopen , zoals Professor B. De Ruyver reeds zei in de desbetreffende uitzending van ter Zake, door elkaar.
Dat de politie betere resultaten kan behalen door medewerking van de bevolking – zelfs anoniem – staat buiten kijf. Naast controles van voertuigen en personen worden ook VZW’s en herbergen gecontroleerd. Meestal is dit gesteund door een actieve drughond, die voor de controles in ruimtes en voertuigen ingezet wordt. De politie zet ook passieve drughonden in voor de controle op personen.
De drughandel neemt telkenmale af wanneer de politie in het straatbeeld komt, vaak wordt er vanuit de VZW’s en herbergen gedeald maar ook daar verdwijnen malafide personen eens ze gealarmeerd zijn dat de politie in de buurt is. Noch van de uitbaters van herbergen en VZW’s, noch van de winkeliers of van de bevolking krijgen we informatie om gerichter de dealers te kunnen oppakken.
Vaak is meer doorgedreven onderzoek en/of observatie vereist om de dealers en hun organisatie met de wortel uit te roeien omdat de dealers, of althans hun loopjongens, enkel gebruikershoeveelheden bij zich hebben die onvoldoende zijn om tot arrestatie te kunnen overgaan. Op deze wijze ontbeert de politie ook de adressen waar de drugs ligt verborgen of de nodige bewijzen tegen de dealers die deze loopjongens (vaak illegalen) bevoorraden. De acties S.T.R.O.P., acties van het O-team, wijkwerking en recherchewerk maken deel uit van het maatregelenpakket van de politie. Tientallen arrestaties, grotere hoeveelheden drugs, wapens, gestolen materiaal en dergelijke waren een gevolg van bovenvermelde maatregelen.
Wat ten slotte de gebruikte drugsspuiten in de buurt van spelende kinderen betreft, vind ik uiteraard dat dit niet kan. Vandaar dat de Stad reeds lang het spuitenruilproject aanbiedt (waar gebruikers hun spuiten kunnen inleveren). Om de toch achtergelaten zwerfspuiten zo veel en zo snel mogelijk op te ruimen gaan de Gemeenschapswachten zeer geregeld op een aantal gekende ‘hot spots’ langs. Tijdens de reportage van Terzake zei de heer Arafat Bouachiba ook dat ze die wel snel opruimen maar daar werd, geheel in de sfeer van de reportage, niet verder op ingegaan. Ik kan u verzekeren dat we als stadsbestuur zeker zullen blijven investeren in acties die het aantal zwerfspuiten tot het absolute minimum kunnen herleiden.
vr 25/01/2013 - 11:01