Tijdens de vorige legislatuur werd bij het OCMW een fraudecel opgericht. Regelmatig werd publiek gecommuniceerd over de succesvolle werking van deze cel.
1. Hoeveel dossiers werden in 2011-2012 door de cel behandeld, en In hoeveel dossiers bleek er na onderzoek daadwerkelijk sprake te zijn van fraude (de informatie graag uitgesplitst per jaar en per maand)? Om welke vormen van fraude gaat het? Welk gevolg wordt hieraan gegeven?
2. Hoeveel personeelsleden telde deze cel bij de opstart en hoeveel telt ze er nu (uitgedrukt in VTE)? Is het wenselijk om het aantal personeelsleden uit te breiden? Waarom wel/niet?
3. Welke eventuele trends zijn er vast te stellen qua aantal fraudegevallen, types fraude, enz.?
1.Hoeveel dossiers werden in 2011-2012 door de cel behandeld, en in hoeveel dossiers bleek er na onderzoek daadwerkelijk sprake te zijn van fraude (de informatie graag uitgesplitst per jaar en per maand)?
Om welke vormen van fraude gaat het?
Welk gevolg wordt hieraan gegeven?
Binnen het OCMW wordt dit de Controlecel genoemd, waar laat ons duidelijk zijn het is de bedoeling fraude op te sporen.
De controlecel behandelde in 2011 112 dossiers en in 2012 105 dossiers.
De behandelde dossiers bestaan uit bewezen dossiers, ongegronde dossiers en ingetrokken dossiers.
Ter verduidelijking wil ik nog meegegeven wat wordt bedoeld met een ingetrokken opdracht.
De ingetrokken opdrachten betreffen dossiers waarin de Controlecel het onderzoek vroegtijdig beëindigde en dus niet tot een besluit over de gegrondheid van het vermoeden van fraude kon komen. Een voorbeeld van een ingetrokken opdracht is dat waarin de steun van de cliënt tijdens het onderzoek door de Controlecel wordt stopgezet omwille van niet-werkbereidheid.
De bewezen dossiers in 2011 zijn
42 samenwoonst-fraude, 17 verblijfsadres-fraude en 1 onaangegeven bestaansmiddelen.
De bewezen dossiers in 2012 zijn
50 samenwoonst-fraude, 10 verblijfsadres-fraude en 2 dossiers van onaangegeven bestaansmiddelen.
De dossiers waar fraude wordt vastgesteld worden voorgelegd aan het Bijzonder comité sociale dienst (BCSD).
De cliënt wordt uitgenodigd om gehoord te worden op een hoorzitting over de vaststellingen.
Het is het BCSD die beslist over de sanctie. De sanctie kan zijn:
- het stopzetten van leefloon en/of
- het terugvorderen van onterecht verleende steun en daarenboven
- een bijkomende schorsing in het geval dat de cliënt zich binnen de 2 jaar opnieuw aanmeldt bij het OCMW.
2.Hoeveel personeelsleden telde deze cel bij de opstart en hoeveel telt ze er nu (uitgedrukt in VTE)?
Is het wenselijk om het aantal personeelsleden uit te breiden? Waarom wel/niet?
OCMW Gent besliste om de Controlecel te laten bestaffen door 2 voltijds presterende maatschappelijk werkers.
De Controlecel die stelt een evaluatie voor, eigenlijk ook op onze vraag, in de loop van juni, om dan met volledige kennis van zaken te oordelen of een uitbreiding van de Controlecel wenselijk is.
3. Welke eventuele trends zijn er vast te stellen qua aantal fraudegevallen, types fraude, enz.?
In 2011 besliste het BCSD over 14.983 (individuele) dossiers.
Bij 60 dossiers werd door de controlecel sociale fraude vastgesteld. Dit betekent 0,4 % van de dossiers waarin het BCSD beslissingen rond steun nam.
In 2012 besliste het BCSD over 13.884 (individuele) dossiers.
Bij 62 dossiers werd door de controlecel sociale fraude vaststelde, dit is opnieuw ongeveer 0,4 % van de dossiers waarin het BCSD beslissingen rond steun nam.
Hierbij vullen we aan, dat niet alleen de controlecel sociale fraude vaststelt.
Wanneer de behandelende maatschappelijk werker in de wijk zelf sociale fraude vaststelt, doet deze zelf een voorstel van sanctie.
Hier is de controlecel dus niet in tussengekomen.
Zo bedroeg het totaal aantal schorsingen wegens valse of onvolledige verklaringen in 2011 210 dossiers, dit is 1,4% van de totale dossiers BCSD.
In 2012 waren dit 265 dossiers en dit betekent 1,9% van de totale dossiers waarin het BCSD beslissingen rond steun nam.
Ik zit deze zelf voor en heb mogen vaststellen dat dit zeer ernstig genomen wordt. Indien er vermoeden van fraude is, gebeuren er vaststellingen gedurende 3 maanden. Men gaat bij de mensen thuis en data en uur worden vastgesteld en bijgehouden.
U ziet, er wordt werk van gemaakt. Het is gelukkig een klein aantal mensen waar fraude wordt vastgesteld. Maar elk geval is er één teveel en we willen daar dan ook in de toekomst verder op inzetten. Want als je dit toestaat ben je automatisch onrechtvaardig naar al die andere mensen die wel op een correcte manier handelen. Als we dit toelaten ondermijnen we ook de sociale draagkracht en de solidariteit van de andere mensen.
Het blijft dus zeker een aandachtspunt naar de toekomst toe. In welke mate we daar extra mensen gaan op inzetten, zal afhangen van de evaluatie in juni.
Indien u nog bijkomende vragen zou hebben, heb ik naast mij Fanny Langermans zitten, de juriste die deze cel opvolgt.
Vraag Helga Stevens:
Is er correlatie tussen te weinig vaststellingen en te weinig personeel? Zou er hier een verband zijn? Maar ik zal de evaluatie afwachten.
Vraag Siegfried Bracke:
Zijn er nog meerdere categorieën denkbaar dan de voorgestelde?
Antwoord Fanny Langermans:
Korte uitleg rond categorieën.
Mocht blijken dat er andere categorieën zijn, mogen deze zeker toegevoegd worden, maar tot nu toe zijn dit de vastgestelde categoriën.
Onze maatschappelijk werkers hebben wel beperkte bevoegdheden. Een onderzoek naar onaangegeven bestaansmiddelen is moeilijk. Deze mensen zijn geen sociaal inspecteurs.
Controle van zwart werk en bestaansmiddelen uit het buitenland, vallen niet onder hun bevoegdheden.
Vraag Helga Stevens:
Zijn er ingetrokken dossiers die de dans hierdoor niet kunnen ontspringen?
Dat zou kunnen, maar we kunnen alleen tot een sanctie komen als er bewijs is.
wo 27/03/2013 - 11:05