In het SMAK vindt van 30.03.2013 tot 18.08.2013 een overzichtstentoonstelling (HOME-MADE VICTORIES) plaats van Koen Theys, een pionier van de Belgische videokunst. De tentoonstelling is opgevat als een doorsnede van Theys’ oeuvre van de vroege jaren ’80 tot nu. Sommige beelden zijn erg gewelddadig.
Heeft het college al klachten ontvangen i.v.m. de gewelddadige beelden die te zien zijn in deze overzichtstentoonstelling?
Zo ja, wat is het standpunt van de schepen terzake?
U vroeg of het college al klachten heeft ontvangen. Bij mijn weten niet.
Op de blog van SMAK waren er wel 2 reacties in vergelijkbare zin.
Sta me toch toe u alsnog te antwoorden op de vraag wat mijn standpunt zou zijn, mochten er wél klachten geweest zijn:
De tentoonstelling 'Home-Made Victories' van Koen Theys is een uniek overzicht van het werk van een van de pioniers van de videokunst in België. Koen Theys is een belangrijke kunstenaar. Zijn werk is bijvoorbeeld ook opgenomen in de collectie van Centre Pompidou (Parijs) en Moma (New York).
Het is waar dat sommige van de beelden die Koen Theys toont, confronterend kunnen zijn. Alle bezoekers worden daar trouwens ook zowel mondeling als schriftelijk van op de hoogte gebracht als ze een kaartje voor de tentoonstelling komen kopen. Ook de zaalwachters geven dit duidelijk aan.
Koen Theys is een kunstenaar die net vragen stelt naar wat de impact van beelden nog kan zijn in een wereld die door beelden gesatureerd is. We krijgen op televisie dagelijks bijzonder gruwelijke beelden te zien. De recente beelden over de oorlog in Syrië zijn qua gewelddadigheid en agressie ontzettend veel groter. En ook de beelden van de brand in de textielfabriek in Bangladesh waren bijzonder hard. Toch lijken deze beelden ons niet te bewegen, blijven die ons nestelen in ons comfort en onze onverschilligheid. Het siert een kunstenaar als Koen Theys dat hij ons nog weet te 'irriteren' met zijn werk.
Mijn collega Vandenbosche formuleerde het daarnet uitstekend: Kunst voor vrij zijn. Kunst hoeft niet steeds ‘veilig’ te zijn. Kunst mag wat mij betreft zeker de grenzen opzoeken. Wanneer beelden gevoelig kunnen liggen bij bepaalde toeschouwers, wordt daar op voorhand over gewaarschuwd. Het SMAK doet dit uitvoerig en correct. Wanneer er toch klachten komen naar aanleiding van een tentoonstelling zal Philippe Vancauteren, de artistieke directeur van het SMAK steeds persoonlijk contact opnemen met deze mensen. Deze mensen worden steeds uitgenodigd om rechtstreeks in dialoog te gaan over het werk en waar mogelijk dit ook met de kunstenaar zélf te bespreken. Deze rechtstreekse dialoog over kunst is belangrijk en ik ondersteun die manier van werken ten volle.
vr 17/05/2013 - 13:50