Dinsdagnacht vond in Gent een pijnlijk incident plaats. Een jonge man werd in elkaar geslagen, nadat hij reageerde op de scheldwoorden “vuile homo”. Toen hij aangifte deed bij de politie, kreeg hij te horen dat hij maar niet moest reageren.
Het spreekt voor zich dat niet reageren wanneer mensen je beschimpen een goede tip kan zijn om te vermijden dat conflicten escaleren en in die zin past in een degelijk preventiebeleid. Iets anders is evenwel om in de context van een gewelddelict dergelijke woorden uit te spreken en op die manier de schuld bij het slachtoffer te leggen.
Kan de burgemeester bevestigen dat de politie deze woorden (zie toelichting) gebruikt heeft en, ingeval dat zo is, is hij het met me eens dat dit niet de juiste manier om met een slachtoffer om te gaan?
Heeft de Gentse politie lessen getrokken uit dit voorval en op welke wijze wil men slachtoffers van dergelijke incidenten in de toekomst opvangen?
In die context kom ik even terug op de vraag die ik u stelde in de commissie van juni rond cijfers over gaybashing. U gaf in uw antwoord aan dat er een actieplan in opmaak is. Daarbij zou door de werkgroep politie-justitie ook de oprichting van een politioneel meldpunt voor homofoob geweld worden meegenomen. Kan u mij een stand van zaken geven, alsook een timing voor het meldpunt en andere acties?
beantwoord samen met de vragen IR.14 en IR.15
De politie heeft van in het begin de zaak ernstig genomen.
Twee ploegen, waarvan één gespecialiseerde anti-agressieploeg werden om 03u46 gestuurd en waren enkele minuten nadien ter plaatse.
De klacht werd tevens onmiddellijk ernstig genomen en proces-verbaal werd opgesteld voor opzettelijke slagen en verwondingen en de verzwarende omstandigheid, zijnde de homohaat, werd tevens opgenomen in het proces-verbaal.
Na het beëindigen van het verhoor hebben de politiemedewerkers - bij wijze van goede raad nog aan het slachtoffer meegegeven dat – indien dergelijke feiten zich in de toekomst nog eens zouden voordoen, het beter is hier niet op te reageren en verder te stappen. Mogelijks zou dit de dader eventueel weerhouden om over te gaan tot effectieve geweldpleging. Deze raadgeving was dus goed bedoeld. Het slachtoffer heeft dit blijkbaar anders geïnterpreteerd en we hebben hier begrip voor, maardit betekent volgens de korpschef niet dat de medewerkers een fout hebben begaan. Het is nu eenmaal beter om ’s nachts niet in te gaan op provocaties van agressoren maar misschien was het niet tactvol om dat aan het slachtoffer te zeggen die reeds de emoties van de erge feiten te verwerken had.
Dit betekent vooral niet dat het gedrag en het misdrijf van de agressoren goed te praten is en ik heb de korpsleiding dan ook opdracht gegeven alles in het werk te stellen opdat de daders gevonden zouden worden.
De betrokken stadsdiensten en de politie werken in opdracht van schepen Tapmaz en zezelf aan aan een plan ter vermindering van het fenomeen van homohaat binnen de Gentse samenleving en de eerste acties zullen de volgende maanden hun uitwerking krijgen.
In het politoneel zonaal veiligheidsplan 2014-2017 werd “ straatcriminaliteit/seksueel geïnspireerd geweld (gendercrime) ” als prioriteit weerhouden.
Voor wat de concrete vragen van de diverse raadsleden betreft:
Echter door dit aan te duiden is er geen automatisch zicht in de databanken over alle feiten waar de verzwarende omstandigheid aanwezig is. Om dat te weten te komen moet men ieder proces-verbaal handmatig door nemen. Uit een manuele telling van november 2012 tot 11.09.2013 leiden we 13 feiten af van homofoob gedrag waarvan 7 met slagen en verwonding.
Met niet-escalerend te reageren bedoeld men het eigen optreden niet in de richting van een groeiend conflict te laten gaan. Dit kan men doen door niet te reageren op provocaties en desgevallend zelfs de plaats te verlaten.
En tenslotte nog dit: Het Gentse politiekorps onderschrijft de algemene bezorgdheid die ook in de stad Gent leeft voor dergelijke feiten. We herhalen daarom nogmaals dat het altijd belangrijk is aangifte te doen als men slachtoffer is geworden.
De korpsleiding van LPZ Gent legt de nadruk op dat dergelijke feiten in Gent niet kunnen en zal haar bijdrage leveren in het actieplan van de stad om de strijd aan te binden tegen dit fenomeen. Checklists en trainingen voor de eigen medewerkers worden uitgewerkt en er wordt voorzien in een drempelverlagend aanbod om (op afspraak) de begeleiding van de dienst maatschappelijke zorg van de politie in te schakelen bij aangifte. De korpsleiding legde er nogmaals de nadruk dat om dergelijke feiten te melden er best meteen het nummer 101 wordt opgebeld. Communicatie via SMS heeft voor dergelijke dringende oproepen, waarbij de politie snel moeten kunnen optreden, weinig zin.