-
Een dame uit de Malpertuuswijk schreef recent een mail over ernstige en toenemende overlastproblemen waarmee ze in haar wijk geconfronteerd wordt.
De N-VA-fractie is van mening dat deze mail niet te beschouwen is als een geïsoleerde casus, maar integendeel een reeks pijnpunten blootlegt wat betreft de aanpak – of het gebrek daaraan - van maatschappelijke overlastproblemen door dit stadsbestuur. De ombudsvrouw bevestigt in haar antwoord de stijgende trend wat betreft de signalen over maatschappelijke problemen in de wijken en stelt tegelijk dat de aanpak daarvan niet efficiënt genoeg is.
Concreet en bondig de problemen die genoemde dame vermeldt: verkeersonveiligheid en -overlast (overdreven snelheid, rijden zonder rijbewijs, minderjarige aan het stuur, boomcar, enz.); de politie verklaart niet (efficiënt) te kunnen optreden bij gebrek aan tijd en middelen. Tegen andere vormen van overlast (lawaai, agressie op straat, enz.) blijken de methodes van de – uiterst vriendelijke – buurtwerkers en buurtstewards (vertrouwen winnen, bemiddeling, dialoog, enz.) niet efficiënt; de dame merkt op dat de voorbije jaren de situatie verslechterd is omwille van beleidsopties – vroeger werd er meer dan vandaag ingezet op wijkagenten die meer autoriteit uitstraalden en relatief gezien toch meer succes boekten.
Samengevat: de huidige aanpak (buurtteams, overlastteam politie, enz.) werkt duidelijk niet of onvoldoende. Burgers voelen zich aan hun lot overgelaten.
1. Bevestigt het stadsbestuur in meer algemene termen de analyse van de burger in kwestie? Zo neen, wat is dan de eigen analyse? Zo ja, hoe gaat het stadsbestuur die toenemende maatschappelijke overlastproblemen efficiënter aanpakken zodat bewoners van sommige wijken zich opnieuw geruggesteund voelen door hun bestuur?
2. Komt er een overkoepelend beleidsplan ‘Operatie overlast’ met opnieuw meer aandacht voor het repressieve aspect?