Op het einde van een concessieperiode wordt voldoende vooraf de concessiehouder opnieuw opgezocht en schriftelijk verwittigd. Conform het decreet worden ook lijsten uitgehangen op de begraafplaatsen en wordt aan het graf of de urne ook een individuele aankondiging geplaatst.
De nabestaanden kunnen dan om verschillende redenen (waarbij ook de kost een rol kan spelen) al dan niet ingaan op een eventuele verlenging van de concessie. Sommige mensen die niet (kunnen) beslissen tot verlenging van de concessie wensen alsnog betrokken te worden bij de definitieve ontgraving of uitstrooiing. In deze omstandigheden wil men echter soms ook de urne of de zerk (of een deel ervan) bewaren.
Naar ik vernomen heb worden de ‘vroegere’ concessiehouders – na het verzaken aan de verlenging – echter niet op de hoogte gehouden van het verdere verloop.
Blijkbaar zouden de nabestaanden indien zij alsnog een uitstrooiing willen regelen hiertoe opnieuw een begrafenisondernemer moeten inschakelen met alle kosten van dien.
Worden de concessiehouders/nabestaanden bij niet verlenging van de concessie op de hoogte gesteld van de definitieve ontgraving of uitstrooiing?
Conform het decreet op de begraafplaatsen en de lijkbezorging van 2004 wordt minstens een jaar voor het verstrijken van de concessie aan elke ingang van de begraafplaatsen uitgehangen welke concessie zullen vervallen en dat je bij onze dienst terecht kunt voor het verlengen ervan. Tegelijkertijd wordt aan elk individueel graf dat komt te vervallen ook nog eens een bordje.
Naast deze wettelijke verplichting schrijft de dienst Burgerzaken alle concessionarissen ook nog eens persoonlijk aan. In de brief wordt vermeld op welke datum de concessie precies afloopt, wat de kostprijs is van de verlenging van de concessie en wat de uiterste vervaldatum is om dat bedrag te betalen.
Als er geen aanvraag voor een hernieuwing is gedaan, vervalt de concessie en behoort het graf de stad toe. Het is niet zo dat onze dienst proactief informeert over wat er na afloop van de concessie met het graf zal gebeuren. Burgers die na het aflopen van de concessie graag de as alsnog laten uitstrooien of de urne bij hen thuis willen of alsnog willen kiezen voor de crematie van de stoffelijke resten, nemen zelf contact op met onze diensten.
Wat gebeurt er verder met de stoffelijke resten, de grafzerk, de kist of de urne?
Wel, die blijven gewoon liggen in het graf of de kelder tot het graf opnieuw gebruikt wordt. Pas op dat moment wordt er ontgraven en gaan de stoffelijke resten naar de knekelput. De grafzerk wordt meestal sneller verwijderd en als puin weggevoerd. Urnen worden nog een jaar in een depot bewaard waarna ze uitgestrooid worden in de knekelput.
Op welke wijze en tegen welke voorwaarden kan een eventuele uitstrooiing alsdan nog geregeld worden? Kunnen burgers hierbij betrokken worden en aanwezig zijn om nog een laatste afscheidsmoment mogelijk te maken?
Mensen kunnen contact opnemen met een begrafenisondernemer voor het uitstrooien van de assen maar dat hoeft niet. Vaak nemen onze medewerkers van de begraafplaatsen deze taak op zich. Het is wel zo dat er een schriftelijk akkoord moet zijn van alle eerstegraadsverwanten en dat de ontgravingstaks van 240 euro betaald moet worden. Uiteraard kunnen de nabestaanden bij de uitstrooiing aanwezig zijn. De datum wordt in onderling overleg met de Afdeling Begraafplaatsen gekozen, alleen uitstrooiingen op een zaterdag liggen moeilijk omdat dat sowieso al een drukke dag is op de Gentse begraafplaatsen.
Klopt het dat enkel burgers die erfgenaam zijn in de eerste graad – mits goedkeuring door de Burgemeester – de urne mee huiswaarts kunnen nemen?
Het is niet zo dat enkel eerstegraadsafstammelingen een urne mee naar huis kunnen nemen na het aflopen van de concessie. Indien de overledene in een laatste wilsbeschikking of een uitvaartcontract niet liet vastleggen waar en bij welke nabestaande zijn/haar urne bewaard moet worden, dan is het aan de eerstegraadsverwanten om eensgezind te bepalen waar en bij welke nabestaande de urne bewaard mag worden. Een voorbeeld hiervan dat in de praktijk vaak voorkomt is dat een enige dochter vraagt dat de urne bij haar dochter (een tweedegraadsverwant, dus) bewaard wordt.
wo 19/03/2014 - 10:04