Op 23 februari 2015 bracht het Minderhedenforum onthutsende resultaten aan het licht van een grondige steekproef naar discriminatie bij dienstenchequesbedrijven. Van de 251 bedrijven bleken twee op de drie in te gaan op de vraag om ‘geen allochtone poetshulp’ te sturen. Het Minderhedenforum roept de Vlaamse overheid op om in de strijd tegen discriminatie meer slagkrachtige instrumenten, zoals mystery calling en verzameling van statistische data, in te zetten.
Helaas staan deze feiten niet op zichzelf: eerdere onderzoeken toonden ook al flagrante discriminatie aan van mensen met een migratie-achtergrond in de horeca, op de huisvestingsmarkt enz.
In de beleidsnota ‘Gedeeld Gents Burgerschap’ wordt veel aandacht besteed aan de strijd tegen discriminatie, met onder meer een gepland praktijkonderzoek naar de discriminatie in de huisvesting.
- Welke instrumenten past de Stad vandaag al toe om discriminatie in verschillende sectoren (huisvesting, werk, horeca…) op te sporen?
- Kan de Stad als lokale overheid gehoor geven aan de oproep van het Minderhedenforum en ook zeer gerichte instrumenten zoals mystery calling en dataverzameling inzetten?
- Welke maatregelen mogen we verwachten om in Gent een versnelling hoger te schakelenen in de strijd tegen discriminatie?
- Wat is de stand van zaken met betrekking tot het gepland praktijkonderzoek naar de discriminatie in de huisvesting?
De Stad voert al jaren een antidiscriminatiebeleid gekaderd binnen een ruimer gelijke kansenbeleid.
We hebben sinds 2006 een Meldpunt discriminatie in Gent. De mogelijkheid om discriminatie lokaal te melden, verlaagt de drempel voor burgers. Een melding bij het Meldpunt is niet hetzelfde als een officiële klacht bij de politie of het gerecht. Door het meldpunt wordt advies gegeven, een onderhandeling opgestart of bijstand geboden bij gerechtelijke stappen. Deze diensten zijn gratis.
Om de drempel nog te verlagen hebben we in 2013 een sms nummer gelanceerd voor gevallen van discriminatie in de horeca. Personen kunnen op het moment dat ze gediscrimineerd worden onmiddellijk melding maken via sms. Ze worden dan zo snel als mogelijk gecontacteerd voor het Meldpunt voor opvolging.
Daarnaast zijn op diverse domeinen initiatieven opgezet die een informatief of sensibiliserend karakter hebben rond dit thema.
Ik geef slechts een aantal voorbeelden:
- Zo moeten werknemers van de Stad Gent een non-discriminatieclausule ondertekenen bij aanwerving.
- Ook in contracten voor overheidsopdrachten staat een non-discriminatieclausule
- Er worden vormingen gegeven over leren omgaan met diversiteit zowel in het Onderwijs, jeugdwerk, gezondheidszorg, arbeidsmarkt.
- Er zijn in het verleden ook diverse projecten opgezet rond beeldvorming, denk maar aan de vele initiatieven in het kader van 50 jaar migratie
Maar tot op heden werden er echter geen instrumenten ingezet om zelf als Stad gericht discriminatie op te sporen.
Wij zijn dan ook vorig jaar al gestart met het bekijken of we als Stad hierin een stap verder konden zetten, in het kader van het opvoeren van de strijd tegen racisme en discriminatie.
Daarom hebben we een onderzoek laten uitvoeren door de Universiteit gent om zelf praktijktesten te voeren op de huisvestingsmarkt.
Wonen is een basisrecht en uit de meldingen bij het Meldpunt discriminatie en ook bij vorige onderzoeken in Vlaanderen werd duidelijk dat hier nog heel wat werk aan de winkel is.
We wilden de situatie op de Gentse huurmarkt in kaart brengen.
We hebben een stuurgroep samengesteld met diverse betrokken actoren waarin de immobiliënsector zelf ook vertegenwoordigd is door het BIV (Beroeps Instituut voor Vastgoedmakelaars) en CIB (Confederatie van Immobiliënberoepen Vlaanderen).
Ik kan jullie vanavond de eerste resultaten voorleggen van het onderzoek en deze zijn ontluisterend.
Tijdens praktijktesten reageerden onderzoekers van de vakgroep Sociologie van de Universiteit Gent op 1463 advertenties voor huurwoningen en appartementen op het Gentse grondgebied.
Ze contacteerden particuliere verhuurders of vastgoedmakelaars aan de hand van twee fictieve huurders, één met een discriminatieachtergrond en één als controlepersoon. Daarbij werd er voor gezorgd dat de contacten identiek waren en enkel afweken op basis van een achtergrondkenmerk waartegen gediscrimineerd wordt.
Ze onderzochten specifiek discriminatie op basis van etnische afkomst (kandidaat-huurders met een Arabische, Turkse of Oost-Europese naam), op basis van een fysieke beperking (kandidaat-huurders met een visuele beperking), op basis van de bron van het inkomen (kandidaat-huurders met een sociale uitkering).
Zo blijkt dat in één op drie gevallen discriminatie optreedt ten opzichte van personen met een vreemde naam en met een fysieke beperking.
Voor personen met een sociale uitkering stijgt dit tot bijna één op twee. Wanneer personen met een vreemde naam en een sociale uitkering zich kandidaat stellen, dan stijgt de discriminatie tot bijna drie op vier gevallen.
Het onderzoek wordt verdergezet. Om de verdere resultaten niet te beïnvloeden kunnen we geen informatie geven over de verdere aanpak/methodologie.
Maar door deze cijfers ben ik er nog meer van overtuigd dat er dringend nood is aan een meer daadkrachtig beleid op vlak van discriminatiebestrijding.
Daarom heb ik in het actieplan Racismebestrijding dat ik straks op de commissie meer in detail zal toelichten ervoor gekozen om verder te gaan dan enkel informerende en sensibiliserende acties.
vr 13/03/2015 - 11:06