Op zondag 11 januari vond er in Gent een stille optocht plaats naar aanleiding van de gruwelijke islamitische terreurdaden in Parijs waarbij in totaal 17 doden vielen.
Op zich is dit zeker een waardevol initiatief. Ook het Vlaams Belang was vragende partij om een signaal te geven inzake het feit dat onze vrije meningsuiting steeds meer onder druk komt te staan, zeker als het gaat om kritiek op de Islam.
Tot mijn grote verbazing stelde ik vast dat op de bijeenkomst op het Sint-Pietersplein in het kader van de herdenking van de slachtoffers in Parijs opgeroepen werd om meer begrip te tonen voor de familieleden van de Syriestrijders.
Eén van de sprekers tijdens deze manifestatie was Saskia van Nieuwenhove. Zij was onwaarschijnlijk éénzijdig in haar betoog en trok bijna uitsluitend de kaart van de “zogenaamde” moslimslachtoffers. Ook andere sprekers zoals Mong Rosseel en de burgemeester probeerden vooral de problematiek van radicalisering van moslims onder de mat te vegen en te verwijzen naar een samenleving waarin “wij” niet zouden worden opgezet tegen “zij”. Daarbij vergaten ze vooral dat “zij” de aanslagen plegen en “wij” de slachtoffers zijn.
Opvallend was dat ook de zogenaamde gematigde moslims zich blijkbaar niet aangesproken voelden om deel te nemen aan de stille optocht. Enkel een aantal jongeren van het jeugdhuis Ergenekon liep mee in de optocht met een spandoek 'Islam staat niet gelijk aan terrorist'.
Toch roepen de aanslagen in Parijs en ook de recente feiten in Verviers, waarbij islam-terroristen werden gedood, vragen op over de aanpak van de islamradicalisering in Vlaanderen.
Ook in Gent mag men niet blind zijn voor het gevaar van de verdere radicalisering van islamitische jongeren. De stad Gent was één van de eerste steden die, na de aanslagen in Parijs, in het kader van de veiligheid van de agenten, concrete maatregelen nam. Na de uitschakeling van de islamterroristen in Verviers was het extra beveiligen van het politiecommissariaat echter de enige extra maatregel die het stadsbestuur nam.
Vindt de burgemeester niet dat de stille optocht naar aanleiding van de aanslagen in Parijs behoorlijk eenzijdig was in zijn kritiek naar de islam-radicalisering? Wie was verantwoordelijk voor de organisatie van de stille optocht? Wie koos de sprekers?
Welke maatregelen zal de stad Gent verder nemen tegen de islamitische radicalisering in het algemeen en de veiligheid in Gent in het bijzonder?