Het Netwerk tegen Armoede reageerde hevig tegen de aangekondigde maatregelen van de Vlaamse Minister van Armoedebestrijding.
Vooral de 1 euromaaltijden van Minister Homans stuitten op veel verzet.
Men noemt het symptoombestrijding en liefdadigheid in een afgezonderd circuit ten nadele van een zo noodzakelijke structurele aanpak om mensen uit de armoede te helpen.
Bovendien staan daar tegenover ondertussen heel wat andere (besparings)maatregelen die de vaste kosten, de maandelijkse facturen , ook voor mensen met de laagste inkomens, aanzienlijk duurder maken.
Met een verlaagd Vlaams budget voor armoedebestrijding dreigen ook veel kleinschalige armoedeprojecten het slachtoffer te worden, en de cirkel is rond.
sp.a is en blijft ervan overtuigd dat armoede niet alleen een financiëel probleem is van te lage inkomens en te hoge kosten.
Armoede is evenzeer een probleem van achterstelling en sociale uitsluiting.
Armoedebestrijding is en blijft voor ons een én - én verhaal, van dagdagelijkse hulpverlening naast het werken aan structurele oplossingen.
En precies dit structureel beleid ontbreekt in het plan van de huidige Minister.
In Gent is voor de bestuursploeg armoedebestrijding wel een én én verhaal en terecht een topprioriteit in het beleid.
Wat is de mening van de bevoegde Schepen/ OCMW voorzitter over deze aanpak van de bevoegde Minister?
In hoeverre en op welke wijze kan dit aanbod op een verantwoorde wijze ingepast worden in de Gentse aanpak van armoedebestrijding?
Armoedebestrijding moet structureel aangepakt worden!
Armoede bestrijdt je in de eerste plaats door de inkomens te verhogen en de kosten voor mensen in armoede te beperken.
Er zal dan ook prioritair moeten ingezet worden op een verhoging van de leefloonbedragen tot aan de Europese armoedegrens.
En tegelijkertijd moet dit gepaard gaan met een stijging van de laagste nettolonen en sociale uitkeringen zodat er voldoende spanning blijft bestaan.
We moeten spijtig genoeg vaststellen dat de Vlaamse en federale regeringen eerder bezig zijn met maatregelen te nemen die leiden tot een verbreding en verdieping van de armoede.
Maatregelen zoals: het verhogen van het kinderopvangtarief en voor mensen met een laag inkomen.
-het verhogen van de maximumfactuur in het onderwijs
-het verhogen van de zorgpremie
-duurdere elektriciteits- en waterfacturen
-duurder en minder openbaar vervoer
-jongeren uit de werkloosheid richting OCMW duwen
-het verminderen van de inkomensgarantie-uitkeringen
Zijn maar enkele voorbeelden van maatregelen die armoede NIET structureel aanpakken, integendeel!
De 2% verhoging van de leeflonen in september, wat voor een gezin ongeveer 22 euro extra zal betekenen, zal onvoldoende zijn om alle nieuwe extra kosten te dragen.
Momenteel werken Stad en OCMW samen aan het project Netwerk sociale restaurants.
In dat netwerk zullen we de restaurants motiveren om de handen in elkaar te slaan en zo een aantal gemeenschappelijke zaken te verrichten zoals bij voorbeeld personeelsadministratie, aankoop of boekhouding.
Of hen motiveren en coachen om nieuwe initiatieven te nemen rond catering, zaalverhuur,…..
De bedoeling hierbij is om een duurzaam en economisch voortbestaan van de sociale restaurants te verzekeren.
Onze diensten brengen op dit ogenblik de subsidiestromen naar de sociale restaurants in kaart, én zijn deze ook aan het te herwerken. Binnen enkele maanden hopen we hiermee naar de besluitvorming (OCMW-raad) te komen.
Het aanbieden van een sociale en gezonde kwalitatieve maaltijd blijft spijtig genoeg een “noodzakelijk” kwaad.
De 1 Euro maaltijden passen in dit “noodzakelijk kwaad”.
Tijdens de Ronde van Vlaanderen had ik de gelegenheid om met de bevoegde Minister informeel van gedachten te wisselen.
Daarbij gaf ik aan dat we extra middelen natuurlijk toejuichen, maar dat we deze wel op onze Gentse manier willen inzetten. De Minister beloofde ons een overleg te beleggen om dit verder te bespreken. Dit overleg heeft spijtig genoeg nog niet plaatsgevonden.
do 28/05/2015 - 11:33