2016_MV_00327 - Mondelinge vraag van raadslid Guy Reynebeau: Collectieve ontslagen in het Gentse: rol Stad Gent

Ook vanuit het college zijn we sterk bezorgd over de collectieve ontslagen waarnaar u verwijst.

Immers, ondanks het gegeven dat de diverse ontslagen oorzakelijk niets met elkaar te maken hebben, en zeker niet wijzen op een onderliggende economische malaise – wel integendeel – , hebben ze een belangrijke impact op de tewerkstelling in onze Stad.

En treffen ze natuurlijk heel wat mensen in hun dagdagelijkse bestaan. Die menselijke factor mogen we zeker niet uit het oog verliezen.

(Vraag 1: stand van zaken i.v.m. de diverse collectieve ontslagen)

Hierna een kort overzicht over de situatie bij de diverse bedrijven, die een collectief ontslag aankondigden.

• Coca Cola: zoals de zaken nu liggen verdwijnen er 122 banen tegen 2018. Dat is een kwart van de tewerkstelling in de Gentse vestiging. Aanleiding is een forse investering in een nieuwe productielijn, die het productieproces sterk automatiseert, en dus maakt dat er minder menselijke tussenkomst nodig is. Op 6 april is het collectief ontslag betekend, en op 8 april werd een her-tewerkstellings cel opgericht. Een outplacementbureau werd onder de arm genomen, om met de getroffen werknemers te bekijken welke de opties zijn naar her-tewerkstelling. Ook (her)opleiding wordt bekeken, i.s.m. het sectorfonds voor de voeding (IPV).
• TP Vision: 160 van de 238 banen verdwijnen, voornamelijk hoger opgeleide profielen. Het collectief ontslag werd betekend op 23 maart, en ook hier is ondertussen een tewerkstelling cel actief. Het bedrijf organiseerde ondertussen zelf een jobbeurs met een 20-tal bedrijven, en investeert net als Coca Cola in outplacementbegeleiding (o.m. voor anderstaligen).
• Crop Design: 95 van de 136 (voornamelijk hoger opgeleide) banen verdwijnen. Ook hier werd een outplacementbureau onder de arm genomen, en wordt een hertewerkstellings cel opgestart.
• Toeleveranciers Volvo: naar aanleiding van de komst van de nieuwe XC40 en enkele kleinere modellen, werden de operationele processen bij Volvo hertekend. Dit betekent dat Volvo een aantal, dat het vroeger uitbesteedde, weer gaat inbesteden. Die ‘in-sourcing’ zal gedeeltelijk bij Volvo Gent gebeuren, wat de toegevoegde waarde van de Gentse fabriek verhoogt. Maar tegelijk heeft dit ernstige gevolgen voor enkele van de 9 toeleveranciers, die in de buurt van de Gentse fabriek gevestigd zijn.
  • Voor vier bedrijven is er goed nieuws: zij kunnen plaatselijk blijven produceren voor de nieuwe modellen. Het gaat om Bröse, Plastal, MC Synchro en Johnson Controls Seating.
  • Een ander bedrijf, Faurecia, kreeg ook een toekenning, maar besliste de productie naar het buitenland te verplaatsen. De activiteiten in Gent worden stopgezet, met verlies van 80 banen tot gevolg. Het ontslag zal pas in 2018 worden betekend.
  • Drie bedrijven kregen GEEN toezegging van Volvo i.f.v. toelevering voor de nieuwe modellen, maar zoeken nog naar nieuwe activiteiten. Het gaat om Benteler, Tenneco en Tower Automotive, met respectievelijk 239, 80 en 301 werknemers. Hun lot is nog onzeker. In de loop van het najaar verwachten we hierover nieuws.
  • Eén bedrijf, SAS Automotive, kreeg GEEN toezegging, en vond geen nieuwe klanten. 210 mensen verliezen al dit najaar hun baan. Na de sociale onrust waarnaar u in uw vraag verwijst, werd ook hier ondertussen een hertewerkstelling cel opgericht. Half juni zijn er infosessies doorgegaan, en outplacement is momenteel opgestart.
• Optima Bank: Recent kwam hier ook de faling van Optima Bank bij. Een betekend collectief ontslag is er nog niet, maar verwacht wordt dat hier nog eens 170 mensen hun baan verliezen. Ook dit volgen we van nabij.

 (Vraag 2: welke maatregelen vanuit de Stad en VDAB?)

Als Stad richtten we samen met de VDAB een werkgroep op, die de situatie scherp monitort. We willen die werkgroep laten doorgroeien naar een meer structurele Task Force, waarin we naast de VDAB ook de werkgevers en de sociale partners betrekken.

Doel is de vinger aan de pols te houden, en na te gaan of en hoe Stad en VDAB verdere flankerende maatregelen kunnen nemen, bovenop de inspanningen die al door de bedrijven zelf geleverd worden, en bovenop wat aan ‘reguliere’ maatregelen voorzien is in het kader van de Wet Renault.

Als Stad en VDAB nemen we dus onze verantwoordelijkheid, maar zonder in de plaats te treden van de bedrijven en het ‘reguliere’ aanbod dat wettelijk voorzien is.

Als schepen van Werk doe ik dat overigens samen met mijn collega Matthias De Clercq. Want zeker in deze context is het belangrijk werk en economie goed op elkaar afgestemd te houden.

Wat betreft die eventuele bijkomende maatregelen hebben we vooral een proactief taalaanbod op het oog, en de invulling van bijkomende opleidingsnoden, bijvoorbeeld op het vlak van VCA (attest veilig werken).

In functie daarvan hebben we samen met de VDAB contact genomen met de betrokken bedrijven, en de competentieprofielen van de getroffen werknemers, waar mogelijk, in kaart gebracht.

Daarnaast onderzoeken we hoe we kunnen ondersteunen met gerichte jobbeurzen, en informeren we werknemers én werkgevers over een mogelijk ondersteunend aanbod.

Aan werknemerszijde overwegen we een zogenaamde ‘Mobiele Werkwinkel’, waarbij we over de inschrijving bij de VDAB en het aanbod aan begeleidende maatregelen proactief gaan informeren op de bedrijfsvloeren zelf.

Aan werkgeverszijde gaat het dan voornamelijk over mogelijke lokale en bovenlokale steunmaatregelen bij de her-tewerkstelling van deze mensen.

(Vraag 3: ondersteunende maatregelen vanuit Vlaanderen?)

Wat betreft die laatste ben ik samen met collega De Clercq in overleg met het kabinet Muyters. We onderzoeken specifieke steunmaatregelen, die vooral economische stimulansen op het oog hebben.

Voorlopig hebben we hierover geen toezeggingen, al is er wel bereidheid om met ons samen te werken, en proactief te communiceren naar werkgevers over Vlaamse steunmaatregelen op het vlak van Werk en Economie.

Wat betreft het opvangen van de ‘directe’ werkgelegenheid schok krijgen van de VDAB garanties dat de lokale middelen en instrumenten voorlopig volstaan om de getroffenen versneld op te leiden, en toe te leiden.

Echter is dat laatste niet altijd evident, vooral omdat het aantal laaggeschoolde vacatures (tegen de algemene trend in) niet toeneemt. En er vooral voor laaggeschoolden dus minder kansen zijn op her-tewerkstelling.

Dit is een belangrijk verdringingseffect, waarvoor we de nodige aandacht moeten blijven hebben. Vandaar ook het belang van bijkomende (economische) stimulansen voor de tewerkstelling van deze groep.