Er zijn al heel wat initiatieven - ook in Gent - om de voedselketen dichter bij de mensen te brengen. We kennen tal van initiatieven zoals bv. de volkstuintjes op De Site (Rabot op je Bord) en Nieuw Gent.
Ook rond daktuinieren zijn er leuke initiatieven.
Tegelijk blijft het uiteraard een feit dat het mensen in de stad vaak aan plaats ontbreekt om te tuinieren.
De stad Oostende bedacht een wel zeer creatieve manier om groenten en fruit zeer toegankelijk te maken voor zijn inwoners: het stadsbestuur heeft duizenden kruiden, groenten en fruit gepland/gezaaid in de openbare bloembakken her en der in de stad. Sla, munt, tomaten en aardbeien: zodra ze rijp zijn, mag iedereen die dat wil ze oogsten en opeten.
Kan een dergelijk initiatief ook opgestart worden in de Gentse openbare bloemperken/parken?
De Groendienst zet al jaren in op het eetbaarder maken van het openbaar groen. Dit gebeurt op verschillende manieren. Enerzijds wordt ingepikt op vragen van buurtbewoners of scholen om ruimte vrij te maken voor moestuinieren. Elke vraag wordt geëvalueerd. Ondertussen zijn er alvast verschillende voorbeelden gerealiseerd.
Bijvoorbeeld:
- Banierpark
- Volkstuinen Nieuw Gent
- ’t Oud Postje
- Tuin Sint-Pietersabdij
- Lousbergpark (perenboomgaard)
- Buurtpark Duifhuisstraat
- Groene Velden (boomgaard + eetbare houtkanten)
- Bijloke (groenten in vaste bloembakken + boomgaard)
- Witte Kaproenenplein
Anderzijds wordt bij de aanleg van nieuwe parken gestreefd naar het gebruik van eetbare planten als de plek dit toelaat. Zo bestaan er op sommige plekken overeenkomsten met bewoners of verenigingen die kennis van zaken hebben en instaan voor het beheer en de oogst.
Het eetbaarder maken van het openbaar groen is wel een grote uitdaging. Zo is bodemvervuiling vaak een beperkende factor. Op veel plaatsen is het groen eetbaar maar veel mensen hebben er geen kennis van. Andere hebben de kennis wel en zorgen voor een kaalpluk.
I.g.v. overeenkomsten met bewoners en verenigingen is continuïteit vaak een probleem. Rijpe vruchten trekken ongewenste insecten zoals wespen aan wat zorgt voor overlast. Het oogsten van grotere bomen is geen evidentie waardoor takken worden afgetrokken en er schade is aan bomen. Lagere planten zijn dan weer onderhevig aan vertrappeling en vervuiling door bijvoorbeeld hondenpoep.
Niettemin wordt verder ingezet op het eetbaarder maken van het openbaar groen. We wensen dit echter op een zo duurzaam mogelijke manier te doen die haalbaar is en ook in de toekomst kan blijven voortbestaan.
Het initiatief van Oostende is inderdaad een creatief idee om de stadsbewoner in contact te brengen met groenten en fruit. Maar de aanpak om te werken met bloembakken roept wel enkele bedenkingen op. Het kweken van planten in bloembakken vraagt een zeer intensief beheer. Naast het jaarlijks plaatsen en terug verwijderen, legen en her vullen van de bakken met potgrond, uitplanten van de planten moeten bloembakken ook zeer regelmatig begoten worden tijdens drogere periodes. Ze zijn ook gevoelig aan vandalisme zodat regelmatig vervangingen en herstellingen nodig zijn.
Daarom willen we het gebruik van bloembakken op het openbaar domein beperken en worden ze vandaag in Gent vooral voorzien op de relingen langsheen de waterlopen. De planten die hiervoor gebruikt worden zijn het resultaat van een zoektocht naar soorten die robuust zijn en weinig verzorging nodig hebben maar toch voldoende volume en kleur geven.
Maar bij elke nieuwe aanleg of heraanleg van parken, tuinen of andere groene plekjes in de stad, bekijken we dus wel de opportuniteit om eetbare planten of ‘snoeptuinen” aan te planten, dit staat ook zo beschreven in mijn beleidsnota als actie 15.
Ondermeer op komst zijn eetbare tuinen in het wijkpark Houtdok (+ eettuin), het Victoria Regiapark, De Vijvers-Adolf Papeleupark, en het Baudelohof
vr 16/09/2016 - 09:15